ตอนที่ 87 กินไม่ได้นะ

เซียวเฟิงคิดในใจว่านี่เขากำลังมองอะไรอยู่กันแน่ สาวสวยสุดเซ็กซี่ในชุดบิกินีตั้งห้าคนเนี่ยนะ?

เซียวเฟิงมองกัวเสียงด้วยสีหน้างุนงง อีกฝ่ายหัวเราะร่าพลางเอ่ยขึ้น "อ้อ คุณชายเซียว นี่เป็นเอกลักษณ์ของหงไห่ซานจวงเราครับ สาว ๆ พวกนี้หน้าตาใช้ได้เลยใช่ไหมล่ะ พอได้ยินว่าคุณชายเซียวมาที่หงไห่ซานจวงของเรา ก็เลยตั้งใจมาอยู่เป็นเพื่อนแช่น้ำพุร้อนโดยเฉพาะเลยครับ"

บนหน้าเซียวเฟิงเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ไอ้ตาอ้วน คิดว่าฉันจะเชื่อแกหรือไง? สาว ๆ ทั้งห้าคนนี้คงเป็นคนที่แกส่งมาใช้แผนนางนกต่อกับฉันล่ะสิไม่ว่า!

แม่งเอ๊ย ตาแก่นี่ร้ายชะมัด

ตอนนั้นเอง เซียวเฟิงก็สัมผัสได้ถึงมือคู่นุ่มนิ่มอันเย็นเฉียบที่กำลังลูบไล้อยู่บนแผ่นหลัง "คุณชายเซียวคะ ฉันชื่อโจวซูอี้ เรียกฉันว่าโจวโจวก็ได้ค่ะ"

เซียวเฟิงยังไม่ทันได้อ้าปากพูดอะไร ข้างกายเขาก็มีหญิงสาวเพิ่มขึ้นมาอีกคน "คุณชายเซียวคะ~ ฉันชื่อฉิงฉิง ชื่นชมคุณมานานแล้ว คุณหล่อจังเลยค่ะ"

จังหวะนี้เซียวเฟิงชักจะทนไม่ไหว พอหันไปมองกัวเสียง ก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังโอบกอดสาวสวยสองคนพลางพูดคุยหัวเราะร่าเริงอย่างสำราญใจ ส่วนหูติ้งหย่วนกลับเหมือนกับเขา คือนั่งเกร็งนิ่งไม่ยอมขยับเขยื้อนเลยสักนิด

เซียวเฟิงคิดในใจ ดูท่าหูติ้งหย่วนคนนี้จะเหมือนกับเขา โคตรจะเป็นคนซื่อสัตย์เลยล่ะ

หญิงสาวข้างกายหูติ้งหย่วนพยายามเป็นฝ่ายชวนคุยอยู่ตลอด แต่เขากลับตอบตะกุกตะกัก เซียวเฟิงมองดูแล้วก็นึกขำ

ทว่าเซียวเฟิงคิดว่าอย่างไรก็ต้องรักษาภาพลักษณ์คุณชายเสเพลของตัวเองไว้สักหน่อย จึงทำใจกล้าขึ้นมาอีกนิด

เซียวเฟิงใช้สองแขนโอบโจวโจวกับฉิงฉิงเข้ามาก่อนจะหอมแก้มพวกเธอไปคนละฟอด "งั้นเหรอ? ชอบผมขนาดนั้นเลย? ผมขอดูหน่อยสิว่าพวกคุณชอบผมแค่ไหน"

พอโจวโจวกับฉิงฉิงได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกมีหวังขึ้นมาทันที ผู้หญิงอย่างพวกเธออันที่จริงยังต่างจากหญิงบริการอยู่บ้าง ปกติก็แค่มานั่งคุย นั่งดื่มเป็นเพื่อนแขก มีถูกเนื้อต้องตัวกันบ้างตามธรรมดา แต่ไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่านั้น

แต่กับเซียวเฟิงนั้นไม่เหมือนกัน เบื้องบนสั่งการลงมาว่า เซียวเฟิงเป็นถึงลูกชายมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของไห่เฉิง แม้พวกเธอจะไม่กล้าหวังถึงขั้นแต่งเข้าตระกูลเศรษฐี แต่ต่อให้ได้เป็นแค่เมียน้อยหรือเมียเก็บ ก็ยังดีกว่าเป็นภรรยาของคนธรรมดาทั่วไปตั้งเยอะ

เมื่อคิดได้ดังนั้น โจวโจวจึงเริ่มลงมือคิดจะถอดกางเกงของเซียวเฟิงทันที

เซียวเฟิงอุทาน 'เชี่ย' ลั่นอยู่ในใจ แล้วรีบคว้ามือของโจวโจวเอาไว้ทันควัน

โจวโจวชะงักไป แต่สายตายังคงส่งแววหวานหยดย้อย พลางกระซิบข้างหูเซียวเฟิงเบา ๆ ว่า "คุณชายเซียว ทำไมคะ คุณไม่ชอบโจวโจวเหรอ?"

ผู้หญิงสองคนอย่างโจวโจวและฉิงฉิงนั้นกัวเสียงเป็นคนจัดหามาโดยเฉพาะ ถือเป็นอาวุธลับของหงไห่ซานจวงที่มีไว้คอยบริการบุคคลสำคัญโดยเฉพาะ

ทั้งหน้าตาและรูปร่างล้วนจัดว่าอยู่ระดับท็อป ในสายตาของเซียวเฟิง พวกเธอแทบจะไม่ต่างอะไรกับชีหรูเสวี่ยเลย อย่างมากก็แค่เป็นรองหลินหว่านถิงกับลั่วหนานจืออยู่ขั้นหนึ่งเท่านั้น

แต่เซียวเฟิงไม่ใช่ผู้ชายจำพวกที่ใช้ของพรรค์นั้นคิด เขาปรับน้ำเสียงจริงจังขึ้นมาทันที "เล่นกันพอหอมปากหอมคอก็พอ วันนี้ผมกับประธานหูยังมีเรื่องสำคัญต้องคุยกัน ใช่ไหมครับประธานหู?"

เซียวเฟิงหันไปมองหูติ้งหย่วน ก็เห็นว่าตอนนี้เลือดกำเดาของอีกฝ่ายกำลังไหลออกมาจริง ๆ เซียวเฟิงกลอกตามองบนพลางตะโกนเรียก "ประธานหู!"

พอหูติ้งหย่วนดึงสติกลับมาได้ก็รีบพูดละล่ำละลัก "เอ่อ ใช่ ใช่ครับ พวกเรายังมีเรื่องต้องคุยกัน เอ่อ ประธานกัวครับ ให้สาวสวยพวกนี้ออกไปก่อนเถอะครับ"

กัวเสียงพยักหน้ารับ แต่ยอมให้แค่ผู้หญิงข้างกายหูติ้งหย่วนกับเซียวเฟิงออกไปเท่านั้น ส่วนสองคนที่อยู่ข้างตนไม่ได้ไล่ไปไหน ซ้ำมือไม้ยังคงลูบคลำไปทั่วอย่างไม่เกรงใจ ทำเอาสาวสวยทั้งสองร้องบ่นว่าจั๊กจี้ไม่หยุด

หูติ้งหย่วนขยับเข้ามาใกล้เซียวเฟิงจนเหลือระยะแค่ครึ่งเมตรแล้วพูดเสียงเบา "คุณชายเซียวครับ อันที่จริงวันนี้ผมไม่มีคุณสมบัติที่จะมาหรอกครับ เพียงแต่ผมอยากจะขอให้คุณชายฮั่วช่วยจัดการเรื่องให้หน่อย แต่สุดท้ายก็ถูกปฏิเสธไป ตอนนี้มีแค่คุณคนเดียวเท่านั้นที่ช่วยผมได้"

เซียวเฟิงดึงสติกลับมาจากเรื่องเมื่อครู่แล้วเอ่ยว่า "เรื่องอะไรครับ พูดมาเถอะ"

หูติ้งหย่วนลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยอมพูดออกมา "อืม ระดมทุนครับ"

เซียวเฟิงมึนงงไปเล็กน้อย "ระดมทุนเหรอ?" เท่าที่เขารู้มาจากซินเฟิงซ่าง สถานะทางการเงินของซินเฟิงซ่างดีมาก สองปีมานี้ทำกำไรได้ถึงห้าสิบล้านแล้ว ตามหลักแล้วซินเฟิงซ่างไม่น่าจะขาดเงินถึงจะถูก

หูติ้งหย่วนพยักหน้า "ถูกต้องครับ คุณชายเซียวอาจจะไม่รู้ว่า ซินเฟิงซ่างของเราตอนนี้ถือว่าพอมีชื่อเสียงในแวดวงการเงินของไห่เฉิงบ้างแล้ว แต่ที่ผ่านมาผมทำงานแบบค่อยเป็นค่อยไป เพิ่งจะเริ่มทำกำไรได้เมื่อสองปีนี้เอง ก็เลยอยากจะระดมทุนเข้าตลาดหลักทรัพย์ แต่ตอนนี้หุ้นครึ่งหนึ่งของบริษัทอยู่ในมือของผู้ถือหุ้นหลายคน พวกเขาไม่เห็นด้วยที่จะเข้าตลาด แล้วก็ไม่อยากลดสัดส่วนหุ้นของตัวเองลง พวกเขาเลยให้ทางเลือกผมทางหนึ่ง นั่นคือผมต้องใช้เงินสามร้อยล้านเพื่อกว้านซื้อหุ้นในมือพวกเขา ด้วยวิธีนี้ซินเฟิงซ่างถึงจะให้ผมเป็นคนตัดสินใจทุกอย่างเพื่อเข้าตลาดหลักทรัพย์ได้"

เซียวเฟิงพยักหน้ารับ คิดในใจว่าที่แท้หูติ้งหย่วนคนนี้คงจะเห็นสองพ่อลูกผังกวงที่เป็นมะเร็งร้ายสองก้อนนี้ขัดหูขัดตามานานแล้ว ถึงได้ถือโอกาสเตะสองพ่อลูกผังกวงออกจากเกม แต่สองพ่อลูกผังกวงก็ไม่ได้โง่ เสนอราคาที่หูติ้งหย่วนไม่มีปัญญาจ่ายออกมาแบบนี้

แม้ซินเฟิงซ่างจะทำกำไรได้ทุกปี แต่การต้องใช้เงินถึงสามร้อยล้านไปซื้อหุ้น สำหรับหูติ้งหย่วนแล้วก็ยังเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากราวกับนิทานหลอกเด็ก

เซียวเฟิงขมวดคิ้ว "แล้วทำไมฮั่วทงถึงไม่ช่วยคุณล่ะครับ หรือถ้าจะพูดให้ถูก คุณคงไปหาคนมาไม่น้อยแล้วใช่ไหม?"

หูติ้งหย่วนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับ "ใช่ครับ ไม่มีใครยอมเลย สาเหตุหลักเพราะผมไม่อยากยกสิทธิ์การควบคุมบริษัทให้ แล้วมูลค่าของซินเฟิงซ่างก็แค่ห้าหกร้อยล้านเท่านั้น พวกเขาได้หุ้นส่วนน้อยไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร แถมราคาส่วนเกินยังสูงอีก คุณชายฮั่วก็เลยไม่ยอมครับ"

เซียวเฟิงยิ้มเยาะ เขาไม่ยอมก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะไม่ยอมเสียหน่อย เซียวเฟิงมองหูติ้งหย่วน "ในเมื่อเป็นอย่างนี้ แล้วคุณเอาอะไรมาคิดว่าผมจะยอมล่ะครับ?"

หูติ้งหย่วนชะงัก ท่าทางเหมือนมีคำพูดจุกอยู่ที่คอ เซียวเฟิงจึงขมวดคิ้ว "มีอะไรก็พูดมาเถอะ!"

หูติ้งหย่วนพูดตะกุกตะกัก "พะ...เพราะคุณชายฮั่วบอกว่าคุณเป็นไอ้หน้าโง่ครับ"

เซียวเฟิงชะงัก "หืม?"

แต่พอเซียวเฟิงลองคิดดู มิน่าล่ะหูติ้งหย่วนถึงเข้ามาในงานเลี้ยงแวดวงนี้ได้ เมื่อครู่อีกฝ่ายแทบไร้ตัวตน จนตัวเขาเองยังลืมไปเลยว่ามีคนคนนี้อยู่ด้วย

เซียวเฟิงเอ่ยขึ้น "ผมให้เงินคุณได้ แต่ไม่ใช่การระดมทุนให้คุณ"

หูติ้งหย่วนขมวดคิ้ว "หา? ให้เงินผม แต่ไม่ใช่ระดมทุนเหรอครับ?"

เซียวเฟิงพูด "อืม ผมจะกว้านซื้อซินเฟิงซ่างของคุณทั้งหมด"

เมื่อได้ยินว่าเซียวเฟิงจะกว้านซื้อทั้งหมด หูติ้งหย่วนก็ตกตะลึง ก่อนจะส่ายหน้ารัวเหมือนกลองป๋องแป๋ง "มะ...ไม่ได้ครับ ซินเฟิงซ่างคือหยาดเหงื่อแรงกายทั้งชีวิตของผม ผมยอมให้ซื้อไปไม่ได้เด็ดขาด"

เซียวเฟิงยกมุมปากขึ้น "คุณฟังผมพูดให้จบก่อน ผมจะกว้านซื้อบริษัทคุณทั้งหมด โดยให้เงินคุณพันล้าน ในจำนวนนี้สามร้อยล้านคุณเอาไปซื้อหุ้นของพวกผังกวง ภายภาคหน้าอำนาจชี้นำและอำนาจควบคุมบริษัทยังคงอยู่ในมือคุณ ส่วนจะเข้าตลาดหรือไม่ก็แล้วแต่คุณเลย และแต่ละปีผมจะแบ่งเงินปันผลให้คุณอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์"

หูติ้งหย่วนเบิกตากว้าง ในใจพลันผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา เซียวเฟิงคงเป็นไอ้หน้าโง่จริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย? เงื่อนไขหลุดโลกขนาดนี้ยังกล้าเสนอออกมาได้อีก?

ต้องรู้ก่อนว่าตอนนี้ซินเฟิงซ่างมีมูลค่าอย่างมากก็แค่ห้าร้อยล้าน แต่เซียวเฟิงกลับจะใช้เงินพันล้านมากว้านซื้อ ทั้งยังไม่คิดแย่งอำนาจควบคุม แถมยังแบ่งเงินปันผลให้อีกปีละยี่สิบเปอร์เซ็นต์ บนโลกนี้ยังมีเรื่องดีขนาดนี้อยู่อีกเหรอ? จะไม่ให้คนคิดว่าเซียวเฟิงเป็นไอ้หน้าโง่ได้อย่างไร