บทที่ 53 ศึกชิงคลังเสบียง (ตอนจบ)

แม้จะกำจัดสัตว์กลายพันธุ์ที่บุกเข้ามาในแนวรบได้สำเร็จ แต่เวลาเพียงไม่กี่นาทีที่เสียไปนั้นกลับกลายเป็นโอกาสให้ฝูงสัตว์ร้าย

สัตว์กลายพันธุ์จำนวนมากขึ้นถือเอาจุดนี้เป็นช่องทางทะลวงและถาโถมเข้ามายังพื้นที่นี้ราวกับคลื่นซัด

แนวป้องกันที่เคยค่อนข้างมั่นคงถูกฉีกออกเป็นช่องโหว่กว้างกว่าสองเมตรในทันที

"หน่วยผู้วิวัฒนาการ ลุย!"

เสียงคำรามของสตาร์ตแหบพร่าลงเล็กน้อย เขารู้ดีว่าในเวลานี้มีเพียงผู้วิวัฒนาการเท่านั้นที่จะอุดช่องโหว่นี้ได้

ผู้วิวัฒนาการทั้งสามคนที่เตรียมพร้อมอยู่ก่อนแล้วเคลื่อนไหวทันควัน ดาบโลหะผสมในมือเปล่งประกายเย็นเยียบสะท้อนแสงแดด

ความเร็วและพละกำลังของพวกเขาเหนือกว่าทหารทั่วไปมาก เพียงไม่กี่ก้าวก็พุ่งไปถึงช่องโหว่ สกัดกั้นสัตว์กลายพันธุ์สามตัวที่โถมเข้ามาหน้าสุดไว้ได้

ผู้วิวัฒนาการชายร่างสูงกระโดดตัวลอย ดาบในมือฟาดฟันลงมาพร้อมเสียงลมหวีดหวิว ตัดศีรษะของสัตว์กลายพันธุ์ตัวหนึ่งขาดกระเด็นในพริบตา

ผู้วิวัฒนาการชายผมสั้นอีกคนย่อตัวหลบกรงเล็บ แล้วตวัดดาบงัดขึ้นจากล่าง แทงทะลุช่องท้องของมันจนมิดด้าม

ส่วนผู้วิวัฒนาการหญิงสาวคนสุดท้ายอาศัยการก้าวเท้าที่พลิ้วไหว อ้อมไปด้านหลังแล้วฟันกระดูกสันหลังของมันจนขาดสะบั้น จากนั้นจึงแทงดาบซ้ำเข้าที่กะโหลกอย่างเฉียบขาด

เมื่อสัตว์กลายพันธุ์ทั้งสามตัวสิ้นใจ แนวป้องกันจึงพอจะรักษาไว้ได้ชั่วคราว

ทว่าฝูงสัตว์กลายพันธุ์ระลอกหลังยังคงหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย ไม่มีทีท่าว่าจะถอยร่นแม้แต่น้อย

ที่เลวร้ายไปกว่านั้น ฝูงสัตว์กลายพันธุ์ที่แต่เดิมกระจายกำลังเข้าตีแนวป้องกันจุดต่างๆ กลับเหมือนได้รับคำสั่งบางอย่าง พวกมันพากันหักเลี้ยวทิศทาง มุ่งตรงมารวมตัวกันที่ช่องโหว่นี้

เสียงคำรามกึกก้องและเสียงฝีเท้าที่เหยียบย่ำพื้นขณะวิ่งนั้นดังกลบแม้กระทั่งเสียงปืนและเสียงระเบิด

"ทุกคน รวมกำลังยิง รักษาช่องโหว่ไว้!" สตาร์ตตะโกนลั่นพลางลั่นไกไม่หยุด

เย่เฟิงกับมู่เหลยก็ยกปืนขึ้นกระหน่ำยิงสุดชีวิตเช่นกัน มู่เหลยร้องตะโกน "พี่เย่เฟิง ยิงขาพวกมัน อย่ามัวแต่เล็งหัว!"

"ได้!"

เย่เฟิงขานรับ แล้วเปลี่ยนตำแหน่งเล็งยิงจากศีรษะมาเป็นส่วนขาแทน

สัตว์กลายพันธุ์ที่กำลังโถมเข้ามาหลายตัวถูกลำแสงเลเซอร์ของเย่เฟิงและมู่เหลยยิงสกัดที่ขาจนล้มกลิ้งคะมำไปกับพื้น

ส่วนตัวที่ตามหลังมา บ้างก็ชนเข้ากับเพื่อนที่ล้มขวางอยู่ บ้างก็เหยียบย่ำข้ามร่างพวกเดียวกันเพื่อบุกทะลวงต่อไป

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ความเร็วในการพุ่งชาร์จของฝูงสัตว์ร้ายก็ถูกชะลอลงได้สำเร็จ

"ผู้บัญชาการครับ นี่เป็นฝูงสุดท้ายแล้ว ขอแค่กำจัดไอ้พวกเดรัจฉานตรงหน้านี้ได้ เราก็ชนะแล้ว!"

พลแม่นปืนที่เฝ้าสังเกตการณ์อยู่บนที่สูงส่งเสียงผ่านวิทยุสื่อสารรายงานสตาร์ต

เมื่อได้ยินรายงาน สตาร์ตก็ดีใจจนเนื้อเต้น รีบกระจายข่าวนี้ไปยังหัวหน้าหน่วยรบทุกทีมทันที

ทันทีที่ทุกคนได้ยิน ขวัญกำลังใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมา ระดมสาดกระสุนเข้าใส่ฝูงสัตว์ที่ยังคงบ้าคลั่งอย่างดุเดือดยิ่งกว่าเดิม

เสียงปืน เสียงระเบิด เสียงตะโกนก้องของเหล่านักรบ และเสียงคำรามลั่นของสัตว์กลายพันธุ์ประสานสอดแทรกกัน ดั่งบทเพลงศึกอันบ้าคลั่งและน่าเกรงขามที่ดังก้องไปทั่วย่านรกร้าง

การปะทะตรงช่องโหว่ย่ำแย่ลงและทวีความเดือดดาลขึ้นทุกขณะ มีนักรบล้มลงแทบทุกวินาที

แต่ในวินาทีถัดมา ก็จะมีทหารนายอื่นก้าวขึ้นไปถมที่ทันที

พวกเขาใช้เลือดเนื้อและเรือนร่างของตนสร้างเป็นแนวป้องกันสีเลือดอันยากจะทำลาย

เหล่าผู้วิวัฒนาการทั้งหมดต่างก็เปิดฉากลุยเต็มอัตรา คอยรับมือกับสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูงที่ร้ายกาจโดยเฉพาะ

เย่เฟิงเก็บปืนไรเฟิลเลเซอร์แล้วชักกระบี่แสงควอนตัมออกมา เตรียมจะพุ่งเข้าใส่ฝูงสัตว์กลายพันธุ์

มู่เหลยเห็นดังนั้นก็ชักกระบี่แสงควอนตัมออกมาบ้าง หวังจะติดตามเย่เฟิงไปประจัญบานระยะประชิด

ทว่าเย่เฟิงกลับห้ามไว้เสียก่อน "พี่มู่เหลย ผมรู้ว่าพี่เก่ง แต่ช่วยปักหลักตรงนี้แล้วยิงสนับสนุนผมจะดีกว่า"

มู่เหลยคือคู่ค้าต่างมิติคนสำคัญของเย่เฟิง หากเขาพลาดพลั้งขึ้นมา นั่นหมายถึงจบสิ้นจริงๆ

แต่กับเย่เฟิงไม่เหมือนกัน ต่อให้เขาโชคร้ายต้อง ‘สละชีพ’ ที่นี่ อย่างมากก็แค่เสียแต้มพลังงานไป 100 แต้มเท่านั้น

มู่เหลยพยักหน้ารับ เก็บกระบี่แสงควอนตัมกลับไป แล้วคว้าปืนไรเฟิลเลเซอร์ออกมาอีกครั้ง

ฝ่ายเย่เฟิงกระชับกระบี่แสงควอนตัมในมือแน่น พุ่งทะยานเข้าใส่ฝูงสัตว์กลายพันธุ์ด้วยความเร็วสูง

สัตว์กลายพันธุ์หลายตัวเห็นมนุษย์คนหนึ่งกล้าบุกเดี่ยวเข้ามาหาพวกมัน ก็รู้สึกเหมือนศักดิ์ศรีถูกเหยียบย่ำ จึงพากันแผดเสียงคำรามแล้วกระโจนเข้าใส่เย่เฟิง

เมื่อเห็นสัตว์กลายพันธุ์คล้ายสุนัขตัวที่ใกล้ที่สุดพุ่งเข้ามา เย่เฟิงก็เบี่ยงกายหลบเล็กน้อยพลางตวัดกระบี่แสง ร่างของมันขาดสะบั้นออกเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย

จากนั้นเขาก็หมุนตัว 180 องศา สองมือกำด้ามดาบแน่นแล้วฟันลงมาเต็มแรง ผ่าสัตว์กลายพันธุ์ร่างคล้ายเสือดาวที่คิดจะลอบกัดจากด้านหลังจนขาดครึ่งตัวไปอีกตัว

สัตว์กลายพันธุ์ร่างคล้ายหมาป่าตัวสุดท้ายเห็นมนุษย์ผู้นี้มีฝีมือน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ ก็ชะงักฝีเท้ากะทันหัน ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีกลับไปหากลุ่มใหญ่

ทว่าเวลานี้เย่เฟิงคือผู้ล่า แล้วเขาจะปล่อยให้เหยื่อหลุดมือไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร

เขาเร่งความเร็วพุ่งตามไปจนทันสัตว์กลายพันธุ์ร่างหมาป่าตัวนั้น ตวัดกระบี่แสงตัดขาหลังข้างซ้ายของมันจนหมดทางวิ่งหนี

ก่อนจะตามด้วยการตวัดดาบตัดหัวมันขาดกระเด็น ปิดฉากการสังหารสามตัวรวดได้อย่างสมบูรณ์แบบ

"จริงสิ ถือโอกาสนี้ลองดูหน่อยแล้วกันว่าพลังพิเศษธาตุไฟในโลกนี้จะร้ายกาจแค่ไหน"

เย่เฟิงถือกระบี่ด้วยมือขวา พลางโคจรพลังงานในร่างกายมารวมไว้ที่มือซ้าย เล็งตรงไปยังสัตว์กลายพันธุ์ร่างคล้ายหมูป่าขนาดมหึมาและบึกบึนตัวหนึ่ง แล้วซัดลูกไฟออกไป

สัตว์กลายพันธุ์ตัวนี้เดิมทีต้องระดมยิงด้วยลำแสงเลเซอร์ถึงสามสี่นัดจึงจะล้มมันได้ แต่พอโดนลูกไฟของเย่เฟิงเข้าไป ร่างของมันก็ระเบิดกระจายกลายเป็นเศษเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันที

โลหิต ชิ้นเนื้อ และเครื่องในสาดกระจายไปทั่วทิศพร้อมกับแรงระเบิด

"นี่น่ะหรืออานุภาพของพลังพิเศษธาตุไฟระดับกลาง? ให้ผลลัพธ์น่าประทับใจจริงๆ!"

นอกจากมู่เหลยแล้ว ทุกคนที่เห็นเย่เฟิงปล่อยลูกไฟตูมเดียวสังหารสัตว์กลายพันธุ์สุดแกร่งลงได้ ต่างตกตะลึงจนตาค้าง

"ผู้มีพลังพิเศษสายธาตุ! นึกไม่ถึงเลยว่า 'ผู้แข็งแกร่ง' ที่ท่านมู่เหลยเชิญมา จะเป็นผู้มีพลังพิเศษสายธาตุไฟที่หายากยิ่งขนาดนี้!"

สตาร์ตเองก็ชะงักอึ้งไปครู่หนึ่ง ทว่าก็รีบแผดเสียงแหบทรงพลังดังก้อง "มัวยืนบื้อหาพระแสงอะไรกันวะ! การรบยังไม่จบโว้ย รีบระดมยิงกดดันฝูงสัตว์ต่อสิวะ!"

ทุกคนสะดุ้งได้สติ รีบหันกลับไปกราดยิงใส่ฝูงสัตว์ร้ายต่อทันที

ด้านฝูงสัตว์กลายพันธุ์ที่กำลังวิ่งหน้าตั้งเข้ามา เมื่อเห็นเย่เฟิงใช้พลังพิเศษธาตุไฟระเบิดพวกพ้องตายคาที่ ความเร็วในการรุกคืบก็พลอยชะงักช้าลง

ชั่วพริบตาต่อมา สัตว์กลายพันธุ์สิบกว่าตัวก็ผละออกจากฝูงใหญ่ มุ่งหน้าตรงมาหมายจะฉีกร่างเย่เฟิง

เย่เฟิงไม่มีความตระหนกแม้แต่น้อย เขารัวปล่อยลูกไฟสามลูกซ้อนเข้าใส่กลุ่มสัตว์ร้ายที่พุ่งเข้ามา

ลูกไฟทั้งสามลูกเข้าเป้าอย่างแม่นยำ นอกจากจะสังหารพวกมันไปสามตัวในพริบตา แรงระเบิดยังซัดกระหน่ำใส่สัตว์กลายพันธุ์อีกสี่ตัวที่อยู่ใกล้เคียงจนบาดเจ็บระเนนระนาด

มู่เหลยและหน่วยรบของเขาที่อยู่ไกลออกไปก็ใช้อาวุธปืนระดมยิงสนับสนุน ช่วยเย่เฟิงเก็บกวาดสัตว์กลายพันธุ์เหล่านั้น

เย่เฟิงกังวลว่าหากใช้พลังพิเศษจนเหือดแห้งอาจเกิดอาการเวียนศีรษะและอ่อนล้าตามมา หลังจากซัดลูกไฟไปอีกสองลูก เขาจึงเปลี่ยนกลับมาตวัดกระบี่แสงควอนตัมเข้าห้ำหั่นระยะประชิดกับพวกมันแทน

หลังผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายไปกว่าห้านาที ในที่สุดสัตว์กลายพันธุ์สิบกว่าตัวนั้นก็ถูกกำจัดจนเกลี้ยง

เมื่อได้รับแรงฮึกเหิมจากเย่เฟิง ผู้วิวัฒนาการทุกคนต่างบุกตะลุยไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต ใช้อาวุธระยะประชิดเข้าประจัญบานกับสัตว์กลายพันธุ์อย่างดุเดือด

ส่วนกำลังพลที่เหลือก็ใช้อาวุธปืนระดมยิงสนับสนุนจากระยะไกล

ในที่สุด เมื่อสัตว์กลายพันธุ์ตัวสุดท้ายล้มลงสิ้นใจภายใต้การรุมจู่โจมของทุกคน การศึกชิงคลังเสบียงครั้งนี้ก็ปิดฉากลงด้วยชัยชนะของมนุษยชาติ

"ติ๊ง"

"ภารกิจข้ามมิติ - ช่วยเหลือคู่ค้ามู่เหลยยึดคลังเสบียงสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 1,000 แต้มพลังงาน 10,000"

"ติ๊ง"

"ระหว่างการทำภารกิจ สังหารซอมบี้ระดับต่ำรวม 13 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์ 13 แต้มพลังงาน 130 สังหารสัตว์กลายพันธุ์ทุกประเภทรวม 87 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์ 565 แต้มพลังงาน 5,650"

หลังจากทำภารกิจใน 「มิติไบโอฮาซาร์ด」 สำเร็จ ค่าประสบการณ์ที่เย่เฟิงได้รับกลับมากกว่าตอนทำใน 「มิติเทคโนโลยี」 เสียอีก

สตาร์ตเดินเข้ามาหาเย่เฟิง ตบไหล่เขาเบาๆ พลางกล่าว "คุณเย่เฟิง ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือครับ หากไม่ได้คุณ แม้พวกเราจะยึดคลังเสบียงได้ในท้ายที่สุด ก็คงต้องสูญเสียอย่างหนักแน่"

เย่เฟิงพยักหน้ารับ ทอดสายตามองไปยังคลังเสบียงที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกลๆ แล้วเอ่ยเรียบๆ "ได้เวลากลับแล้ว"