บทที่ 65 ช่วยเหลือเร่งด่วน

หลังจากตอบรับภารกิจ เย่เฟิงก็เก็บดาบ ชุดเกราะ และโล่เปื้อนเลือดภายในรถเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงขับรถเข้าไปยังลานจอดรถใต้ดินของคอนโดที่ตัวเองพักอาศัย

พอจอดรถเรียบร้อย เย่เฟิงก็แตะคีย์การ์ดผ่านประตูเข้าสู่โถงลิฟต์อย่างรวดเร็ว

ทว่าเขาไม่ได้ขึ้นลิฟต์ไปข้างบน แต่กลับผลักประตูกันไฟด้านข้างแล้วเดินเข้าไปในบันไดหนีไฟ

ภายในบันไดหนีไฟไม่มีการติดตั้งกล้องวงจรปิด เย่เฟิงกวาดสายตาดูจนแน่ใจว่าไม่มีใคร เขาไม่ทันได้สวมแม้แต่อุปกรณ์ป้องกันระดับบุคคล ก็รีบเลือกเทเลพอร์ตไปยัง「มิติเวทมนตร์」ทันที

เมื่อความรู้สึกวิงเวียนและแรงดึงกระชากสิ้นสุดลง เย่เฟิงก็มาปรากฏตัวอยู่ในโลกเวทมนตร์ที่ดูเดกอยู่

เพิ่งจะมาถึง เสียงโห่ร้องกู่ฆ่า เสียงกรีดร้องโหยหวน ตลอดจนเสียงโลหะปะทะกันยามโล่เข้าต้านอาวุธรอบด้านก็ดังกระหน่ำเข้าสู่โสตประสาทของเย่เฟิงทันที

บนพื้นเต็มไปด้วยซากศพกระจัดกระจายไม่สมบูรณ์ ทั้งของมนุษย์และของพวกออร์ก

ผืนดินทั้งแถบถูกย้อมจนกลายเป็นสีเลือด อาวุธและโล่ของเหล่าผู้พลีชีพตกเกลื่อนกลาดไปทั่ว

นักรบออร์กร่างกำยำผิวสีเขียว สูง 1.9 เมตร สวมเกราะหนัก ถือขวานยักษ์ และมีเขี้ยวแหลมงอกโผล่พ้นริมฝีปากที่อยู่ใกล้ๆ พอเห็นเย่เฟิงปรากฏตัวขึ้นกะทันหันก็ชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะคำรามลั่นพร้อมเงื้อขวานยักษ์ฟันลงมาใส่เขา

เย่เฟิงขยับเท้าเพียงครึ่งก้าว ตามด้วยเอี้ยวตัวหลบคมขวานที่หนักหน่วงรุนแรงนั้นได้อย่างง่ายดาย

หลังหลบพ้น เย่เฟิงก็นำกระบี่แสงควอนตัมออกมาจากพื้นที่ส่วนตัวแล้วตวัดฟันใส่นักรบออร์กตนนั้น ร่างมันขาดสะบั้นเป็นสองท่อนในพริบตา

"ติ๊ง สังหารพลขวานระดับหัวกะทิของออร์ก ×1 ได้รับค่าประสบการณ์ 8 แต้มพลังงาน 80"

นักรบออร์กถือหอกยาวอีกสามตนที่อยู่ไกลออกไปเห็นภาพนั้น ต่างก็ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวแล้วพุ่งตรงเข้ามาหาเย่เฟิง

เย่เฟิงเก็บกระบี่แสงและเปลี่ยนเป็นหยิบปืนไรเฟิลเลเซอร์ออกมา จากนั้นเล็งเป้าแล้วลั่นไกไปสามครั้งซ้อน

ลำแสงสามสายเจาะทะลุร่างของนักรบออร์กทั้งสาม พวกมันไม่ทันได้ส่งเสียงร้องแม้แต่แอะเดียว ร่างก็ล้มตึงลงกับพื้น

ตั้งแต่เก็บดาบจนถึงหยิบปืน จากการเล็งจนถึงการยิง ท่วงท่าทั้งหมดของเย่เฟิงลื่นไหลต่อเนื่องไร้สะดุด

"ติ๊ง สังหารพลหอกระดับหัวกะทิของออร์ก ×3 ได้รับค่าประสบการณ์ 24 แต้มพลังงาน 240"

"ท่านดูเดก ท่านดูเดก คุณอยู่ที่ไหน!" เย่เฟิงตะโกนก้องสุดเสียง

ห่างออกไปหลายร้อยเมตร ดูเดกกำลังร่วมมือกับนักรบประจำกองทัพอีกสิบกว่านาย ต้านทานการโอบล้อมโจมตีของทหารออร์กระดับหัวกะทิหลายร้อยตน

เมื่อได้ยินเสียงของเย่เฟิง ชายร่างสูงใหญ่กำยำ ผมทองตาสีฟ้า สวมเกราะหนักสีเงินเป็นประกาย ถือโล่ในมือซ้ายและกวัดแกว่งดาบในมือขวาก็ตะโกนตอบกลับมา "ท่านเย่เฟิง ผมอยู่นี่ ผมอยู่นี่!"

เย่เฟิงมองตามเสียงไป เห็นเพียงโล่ของดูเดกเต็มไปด้วยรอยบุบ บนชุดเกราะเปรอะเปื้อนคราบเลือด คมดาบก็ชโลมไปด้วยโลหิตของออร์ก ส่วนนักรบประจำกองทัพสิบกว่านายด้านหลังยังคงยกโล่และหอกยาวตั้งขบวนรบ

ทหารออร์กระดับหัวกะทิที่ล้อมกรอบอยู่ก็สังเกตเห็นการปรากฏตัวของเย่เฟิงเช่นกัน

ดูเหมือนพวกมันจะกังวลว่าฝ่ายมนุษย์จะมีกำลังเสริมมาเพิ่ม จึงเริ่มเปิดฉากบุกโจมตีใส่พวกของดูเดกอย่างดุเดือดและบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม

"ท่านดูเดก ยืนหยัดไว้ให้ได้นะ!"

เย่เฟิงแผดเสียงลั่น เขาเก็บปืนไรเฟิลเลเซอร์แล้วหยิบกระบี่แสงควอนตัมออกมาอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งทะยานไปยังทิศทางที่ดูเดกอยู่ด้วยความเร็วสูง

ตลอดทางที่พบเจอนักรบออร์กเข้ามาขัดขวาง เย่เฟิงเพียงแค่ตวัดฟันกระบี่แสงออกไป ศัตรูทุกคนที่โดนคมดาบต่างก็ขาดเป็นสองท่อน

หลังฟาดฟันสังหารทหารออร์กระดับหัวกะทิไปนับสิบ เย่เฟิงก็ฝ่ามาถึงด้านหลังวงล้อมได้สำเร็จ อยู่ห่างจากพวกของดูเดกเพียงแค่ยี่สิบกว่าเมตรเท่านั้น

"หน่วยที่หนึ่ง หน่วยที่สอง ไปขวางไอ้มนุษย์คนนั้นไว้!"

เมื่อนายกองร้อยของออร์กที่สวมเกราะหนักชั้นดีสีเขียวอ่อนออกคำสั่ง พลหอกหกตน พลดาบโล่หกตน และพลหน้าไม้สี่ตนก็แยกตัวออกจากวงล้อม จัดกระบวนทัพขนาดย่อมมุ่งตรงเข้ามาหาเย่เฟิง

ขณะที่เคลื่อนที่ไปข้างหน้า พลหน้าไม้สี่ตนที่หลบอยู่หลังพลดาบโล่ก็เริ่มยิงลูกศรใส่เย่เฟิง

ลูกศรหน้าไม้พุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงแหวกอากาศ

แต่สำหรับเย่เฟิงซึ่งอยู่ในขั้นกลั่นลมปราณระดับสองแล้ว ความเร็วของลูกศรเหล่านี้กลับเชื่องช้าราวกับดอกแดนดิไลออนที่ลอยละล่องไปตามสายลม

เย่เฟิงตวัดกระบี่แสงเพียงสองครั้งเบาๆ ก็ปัดลูกศรหน้าไม้ทั้งสี่ดอกที่พุ่งเข้ามาทิ้งไปได้อย่างง่ายดาย

จังหวะที่พลหน้าไม้ออร์กทั้งสี่กำลังบรรจุลูกศรใหม่ เย่เฟิงก็โคจรพลังพิเศษธาตุไฟภายในร่าง ยกมือซ้ายขึ้น บอลเพลิงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางยี่สิบกว่าเซนติเมตรก็พุ่งทะยานออกไป

เมื่อบอลเพลิงปะทะเข้ากับพลดาบโล่ออร์กตนหน้าสุด ก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง กวาดล้างทหารออร์กระดับหัวกะทิทั้งสิบสองตนที่รวมกลุ่มกันอยู่นั้นจนเรียบวุธในคราวเดียว

"บัดซบ มันเป็นจอมเวท! พลหน้าไม้ทั้งหมดฟังคำสั่ง เล็งเป้าไปที่ไอ้จอมเวทนั่นคนเดียว ยิงมันให้ตายให้ได้!"

พลหน้าไม้ออร์กที่เหลือเกือบยี่สิบตนต่างเล็งเป้ามาที่เย่เฟิงแล้วระดมยิงลูกศรหน้าไม้

เย่เฟิงขยับเท้าหลบหลีกอย่างรวดเร็ว หลบพ้นห่าฝนลูกศรระลอกแรกของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย

อาศัยช่วงจังหวะสั้นๆ ที่พลหน้าไม้ออร์กกำลังบรรจุลูกศร เย่เฟิงก็นำปืนไรเฟิลเลเซอร์ออกมาประทับเล็งอีกครั้ง

ทว่าเป้าหมายที่เขาเล็งและจะโจมตีไม่ใช่พลหน้าไม้พวกนั้น แต่เป็นนายกองร้อยของออร์ก

เย่เฟิงเล็งไปที่ศีรษะของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วแล้วเหนี่ยวไก

ลำแสงเลเซอร์สีแดงเข้มพุ่งวาบออกไป เจาะทะลุศีรษะของนายกองร้อยออร์กตนนั้นโดยตรง หัวของมันระเบิดดัง 'เผาะ' สาดกระจายเลือดและเศษสมองไปทั่วบริเวณ

หลังสังหารผู้บัญชาการของฝ่ายออร์กได้สำเร็จ เย่เฟิงก็หันปากกระบอกปืนยิงกวาดใส่นักรบออร์กที่อยู่สองฟากฝั่งของวงล้อม

เหตุผลที่เขาไม่กล้ายิงใส่ออร์กตรงบริเวณกึ่งกลาง นั่นเพราะปืนไรเฟิลเลเซอร์มีอำนาจทะลุทะลวงสูงมาก

หากยิงใส่ออร์กแนวกึ่งกลาง ก็อาจจะสังหารศัตรูพร้อมกับทะลุไปโดนทหารมนุษย์ที่อยู่ในแนวระนาบเดียวกันจนเสียชีวิตไปด้วย

"พวกเรา บุกตีโต้กลับไป ล้างแค้นให้พี่น้องที่ตายไป!"

ดูเดกตะโกนก้อง นำทัพบุกจู่โจมโต้กลับเป็นคนแรก

ทหารมนุษย์ที่เหลือต่างก็มีขวัญกำลังใจฮึกเหิม ไม่สนใจบาดแผลตามตัวและความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้อย่างต่อเนื่อง ต่างพุ่งตามดูเดกเข้าใส่แนวรบของศัตรู ตะลุมบอนกับทหารหัวกะทิของออร์กอย่างดุเดือด

เนื่องจากทั้งสองฝ่ายเข้าพัวพันนัวเนียกัน เย่เฟิงจึงไม่กล้าใช้ปืนไรเฟิลเลเซอร์ต่อ เขาหยิบกระบี่แสงควอนตัมออกมาอีกครั้ง แล้วเริ่มไล่ฟาดฟันศัตรูอย่างดุเดือด

กระบี่แสงควอนตัมทรงอานุภาพร้ายกาจ แม้ศัตรูจะยกโล่ขึ้นมาตั้งรับ กระบี่แสงก็สามารถตัดผ่าโล่อันหนาหนักนั้นออกเป็นสองท่อนได้อย่างง่ายดาย

ทุกครั้งที่ตวัดดาบ เย่เฟิงจะต้องปลิดชีพศัตรูได้หนึ่งตนเสมอ

ส่วนการโจมตีของศัตรู เมื่ออยู่ต่อหน้าเย่เฟิงที่มีประสาทสัมผัสอันเฉียบคม ย่อมไม่อาจทำอันตรายเขาได้แม้แต่ปลายก้อย

ทางฝั่งออร์ก เมื่อนายกองร้อยผู้ทำหน้าที่บัญชาการถูกกำจัด ขวัญกำลังใจโดยรวมก็ดิ่งฮวบลงทันที

ยิ่งไร้คนคอยสั่งการ พวกออร์กก็ต่างคนต่างสู้

ดังนั้น แม้จำนวนจะยังคงได้เปรียบ แต่ในท้ายที่สุดก็ถูกฝ่ายมนุษย์กวาดล้างจนหมดสิ้น

หลังการต่อสู้สิ้นสุดลง ดูเดกเดินเข้ามาหาเย่เฟิงแล้วทำความเคารพอย่างเป็นทางการ "ท่านเย่เฟิง หากครั้งนี้ไม่ได้คุณ ผมกับพี่น้องคงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แล้ว ผมติดหนี้ชีวิตคุณครั้งใหญ่!"

เย่เฟิงตบไหล่ดูเดกพลางเอ่ย "ไม่เป็นไรแล้วเพื่อนยาก รีบเก็บกวาดสนามรบ รวบรวมศพของเพื่อนร่วมรบ แล้วรีบถอนตัวออกจากที่นี่เถอะ ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน"

ดูเดกพยักหน้ารับ เริ่มเก็บศพและสิ่งของของเพื่อนร่วมรบที่สละชีพเข้าสู่พื้นที่เก็บของ

ใน「มิติเวทมนตร์」เองก็มีแหวนหรือกำไลมิติเช่นกัน อีกทั้งในฐานะพ่อค้าต่างมิติก็มี「พื้นที่ส่วนตัว」ของตัวเองอยู่แล้ว

ดังนั้น ทหารคนอื่นๆ ในกองทัพจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับเรื่องนี้

เย่เฟิงนำดาบ โล่ เกราะ และสิ่งของอื่นๆ ที่ดูเดกส่งมาซื้อขายฉุกเฉินก่อนหน้านี้ออกมาคืนให้

"ท่านดูเดก สิ่งเหล่านี้เป็นของของทหารผู้กล้าของคุณ โปรดรับคืนไปด้วยเถอะครับ"

ดูเดกพยักหน้า เก็บของทั้งหมดเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว แล้วตั้งใจจะส่งทองคำเงินตราและอัญมณีที่เย่เฟิงเคยแลกเปลี่ยนให้คืนกลับไป

ทว่าเย่เฟิงกลับปฏิเสธ "ของพวกนี้คุณไม่ต้องคืนผมหรอก เอาไปแลกเป็นเหรียญทองเพื่อใช้เป็นเงินเยียวยา แจกจ่ายให้ครอบครัวของพี่น้องที่เสียชีวิตไปเถอะ"

ดูเดกไม่ได้ปฏิเสธ เขารวบรวมทองคำและอัญมณีเหล่านั้นเก็บไว้อย่างดี จากนั้นก็นำขวดยาเวทมนตร์สิบกว่าขวดออกมา "ผมไม่อาจรับของของคุณมาเปล่าๆ ได้หรอกนะเพื่อนรัก สิ่งเหล่านี้คือโพชั่นเสริมคุณสมบัติเบื้องต้นที่ผมเคยแลกเปลี่ยนให้คุณก่อนหน้านี้ คุณรับไปทั้งหมดเลยเถอะ"

ดวงตาของเย่เฟิงเป็นประกายขึ้นมา เขากล่าว 'ขอบคุณ' คำหนึ่ง แล้วเก็บโพชั่นทั้งหมดเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวทันที

ก่อนหน้านี้ตอนไปทำภารกิจในมิติเทคโนโลยีระดับกลาง เหตุผลสำคัญที่ทำให้เย่เฟิงซึ่งในเวลานั้นยังไม่ได้เป็นผู้บำเพ็ญเซียนสามารถเฉิดฉายได้อย่างยอดเยี่ยม ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะได้ดื่มโพชั่นเสริมคุณสมบัติเหล่านี้นี่เอง