บทที่ 67 อาณาจักรเช่นนี้ยังมีเหตุผลอะไรให้ต้องจงรักภักดีอีก

ฟาเบรกาสทรุดนั่งหมดสภาพอยู่บนพื้นอันเย็นเยียบ ใบหน้าซีดเผือดมองดูเหล่าองครักษ์ของตนถูกคุมตัวออกไป

จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองเย่เฟิงและดูเดกที่ยืนอยู่ตรงหน้า ลำคอแห้งผากจนเปล่งได้เพียงเสียงแหบพร่า ความโอหังก่อนหน้านี้มลายหายไปจนหมดสิ้น

ดูเดกหยิบ ‘น้ำยาสัจจะ’ ออกมาขวดหนึ่งแล้วส่งให้คาร์นพลางส่งสายตาเป็นสัญญาณ

คาร์นรับขวดยาไปแล้วพยักหน้า ก่อนจะสั่งให้ทหารสองนายตรึงร่างฟาเบรกาสไว้แล้วงัดปากของเขาออก

พอเปิดฝาขวด คาร์นก็กรอกน้ำยาเข้าปากอีกฝ่ายรวดเดียวหมด

แม้ฟาเบรกาสจะพยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็ไม่อาจต้านทานฤทธิ์ยาได้

อาศัยช่วงที่ยากำลังออกฤทธิ์ ดูเดกจึงรีบเค้นสอบเขาทันที ในที่สุดความจริงเกือบทั้งหมดก็กระจ่างแจ้ง

ที่แท้กษัตริย์คาลเดอร์ที่หกเป็นพวกชอบสร้างภาพเอาหน้า เสเพลไร้ขอบเขต เที่ยวดื่มสุราเคล้านารีไปวันๆ จนผลาญท้องพระคลังจนร่อยหรอมานานแล้ว

เพื่อหาเงินมาชดเชยส่วนที่ขาดมือ คาลเดอร์ที่หกจึงยอมรับ ‘คำแนะนำ’ ของสเลดรวมถึงขุนนางบางคน ที่คิดจะ ‘ริบ’ ดินแดนของเหล่าขุนนางผู้มั่งคั่งกลับคืนมาเป็นของราชอาณาจักร

ส่วน ‘ดินแดนสลันการ์’ ของตระกูลดูเดกนั้น มีการปกครองและบริหารจัดการยอดเยี่ยม จึงกลายเป็นดินแดนที่มั่งคั่งที่สุดในบรรดาเก้าดินแดนของอาณาจักร

ไม่เพียงเท่านั้น ในดินแดนสลันการ์ยังมีทั้งเหมืองเหล็ก เหมืองทองแดง เหมืองมิธริล เหมืองทองคำ และยังมีเมืองท่าอีกสองแห่งสำหรับทำการค้ากับภายนอก

ดังนั้น ดินแดนสลันการ์ที่อุดมด้วยทรัพยากร การค้าเฟื่องฟู และการคลังมั่งคั่ง จึงกลายเป็น ‘แกะอ้วน’ ตัวแรกที่คาลเดอร์ที่หกหมายตาจะเชือด

ทว่าหากคิดจะฮุบดินแดนสลันการ์ให้ได้ ก็จำเป็นต้องกำจัดดูเดก ผู้เป็นแม่ทัพของหนึ่งในสิบกองทัพแห่งราชอาณาจักรเสียก่อน

แต่ดูเดกกุมกำลังทหารที่แข็งแกร่ง อีกทั้งยังเป็นนักดาบหุ้มเกราะระดับปรมาจารย์ ซ้ำร้ายตระกูลดูเดกยังมีอิทธิพลไม่ธรรมดา ฝ่ายราชอาณาจักรจึงไม่อาจลงมืออย่างเปิดเผยได้

สเลดจึงวางแผนเสนอให้คาลเดอร์ที่หกส่งกองทัพของดูเดกไปรบในศึกที่ยากลำบากที่สุดและรับมือกับศัตรูที่ตึงมือที่สุดเสมอ ซ้ำยังจงใจถ่วงเวลาหรือไม่ยอมส่งเสบียงยุทธภัณฑ์ให้กองทัพที่แปดในยามทำศึก

ทว่าสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือ ดูเดกกลับสามารถสื่อสารกับ ‘ทูตแห่งเทพแสงสว่าง’ ได้ ทำให้เขาแก้ปัญหาเรื่องขาดแคลนเสบียงและพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้ทุกครั้ง

กระทั่งเขายังอาศัยพลังนี้คว้าชัยชนะครั้งแล้วครั้งเล่า ส่งผลให้ชื่อเสียงบารมีในอาณาจักรยิ่งพุ่งทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อไม่กี่วันก่อนหลังเผาค่ายใหญ่ของกองทัพออร์กจนราบคาบ สเลดจึงออกอุบายเสนอคาลเดอร์ที่หกอีกครั้ง ให้มอบประกาศเกียรติคุณแก่ดูเดกและเรียกตัวเขาไปร่วมพิธีรับรางวัลที่เมืองหลวง

ทันทีที่ดูเดกนำกองกำลังองครักษ์ออกจากค่ายใหญ่ สเลดก็ส่งข่าวเรื่องเส้นทางการเดินทางของดูเดกไปให้พวกออร์ก

ฝ่ายออร์กที่เคียดแค้นดูเดกเข้ากระดูกดำย่อมไม่ยอมปล่อยโอกาสลอบสังหารนี้ไป จึงเกิดเป็นเหตุการณ์ทั้งหมดในเวลาต่อมา

ขอเพียงดูเดกตายด้วยน้ำมือของพวกออร์ก ตระกูลของเขาก็จะระบายความโกรธแค้นทั้งหมดไปที่พวกออร์ก ฝ่ายราชอาณาจักรก็จะได้โอกาสค่อยๆ กัดกร่อนและกลืนกิน ‘ดินแดนสลันการ์’ ทั้งหมด

นอกจากนี้ เมื่อดูเดกตาย ฟาเบรกาสในฐานะผู้ตรวจการกองทัพและหัวหน้าผู้ตรวจการ ก็จะเข้ายึดอำนาจบัญชาการกองทัพที่แปดได้อย่างชอบธรรม

เมื่อเป็นเช่นนี้ ตระกูลของดูเดกจะไร้กองทัพที่แปดเป็นที่พึ่งพิง ฝ่ายราชอาณาจักรก็จะฮุบ ‘ดินแดนสลันการ์’ ได้ง่ายดายยิ่งขึ้น

เมื่อแผนการชั่วร้ายที่พุ่งเป้ามายังดูเดกและตระกูลถูกเปิดโปง บรรยากาศภายในกระโจมบัญชาการก็พลันหนักอึ้งขึ้นมาทันที

คาร์นผู้เป็นรองแม่ทัพอดไม่ได้ที่จะสบถด่าออกมาก่อน “บ้าเอ๊ย! มิน่าล่ะก่อนหน้านี้พวกเราถึงต้องไปสู้ในศึกที่ลำบากที่สุด แต่กลับไม่เคยได้เสบียงและยุทธภัณฑ์ทันเวลาเลย ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง!”

ดูเดกสูดหายใจเข้าลึก บังคับตนเองให้สงบลง

เขารู้ดีว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาโกรธ ฤทธิ์ของน้ำยาสัจจะมีจำกัด ต้องเค้นข้อมูลสำคัญทั้งหมดออกมาให้ได้

“นอกจากเรื่องของฉันแล้ว พวกแกยังมีแผนการอื่นอีกไหม อย่างเช่นแอบเคลื่อนพลมาลอบโจมตีกองทัพที่แปดของฉันในข้อหากบฏ?”

“มะ…ไม่มีแผนการกับกองทัพที่แปด แต่มีแผนการต่อตระกูลของท่าน อีก 3 วัน กองทัพที่สามของอาณาจักรจะเคลื่อนพลไปยังชายแดนของ ‘ดินแดนสลันการ์’

หากพวกออร์กทำงานไม่สำเร็จ ทางราชอาณาจักรก็จะใช้ข้ออ้างว่าท่าน ‘คิดคดทรยศแต่ไม่สำเร็จ’ บีบให้ตระกูลของท่านสละดินแดน หากไม่ยอม ก็จะสั่งให้กองทัพที่สามกวาดล้าง ‘ดินแดนสลันการ์’ ให้สิ้นซาก…”

เสียงของฟาเบรกาสแผ่วเบาลงเรื่อยๆ แววตาก็เริ่มกลับมาแจ่มชัดขึ้น เห็นได้ชัดว่าฤทธิ์ยาหมดลงแล้ว

ดูเดกโบกมือ สั่งให้ทหารคุมตัวเขาออกไปขังไว้และเฝ้าดูอย่างเข้มงวด ห้ามมิให้ใครเข้าพบเด็ดขาด

“คุณเย่เฟิง สหายของฉัน เรื่องนี้คุณมีความเห็นว่าอย่างไร?” ดูเดกหันไปเอ่ยถามเย่เฟิง

เย่เฟิงแค่นหัวเราะ “หึ ผมเดาไว้แล้วว่าคุณต้องถูกเพ่งเล็ง ไม่นึกเลยว่าแผนการจะชั่วช้าขนาดนี้!

คุณดูเดก ราชอาณาจักรแบบนี้ไม่มีอะไรให้ต้องภักดีอีกต่อไปแล้ว เรื่องด่วนที่สุดตอนนี้คือรีบพากองทัพของคุณมุ่งหน้ากลับไปยังดินแดนของตระกูลคุณ!”

ดูเดกพยักหน้าเห็นพ้อง จากนั้นจึงหันไปสั่งคาร์น “รองแม่ทัพคาร์น สั่งการทุกหน่วยให้เตรียมเคลื่อนทัพ จุดหมายคือ ‘ดินแดนสลันการ์’”

“รับทราบครับ ท่านผู้บัญชาการ!” เมื่อคาร์นรับคำสั่ง ก็ก้าวออกจากกระโจมไปทันที

ดูเดกหันไปมองนายทหารระดับล่างอีกนายแล้วสั่งการ “คราวเดน เจ้าช่วยลำบากเดินทางไปยังดินแดนของลอร์ดท่านอื่น นำแผนการอันชั่วร้ายของกษัตริย์ สเลด และฟาเบรกาสไปแจ้งให้พวกเขาทราบ

ต้องทำให้พวกเขาเข้าใจว่า หากดินแดนของตระกูลเราถูกชิงไป ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็ต้องพบจุดจบเช่นเดียวกัน เรื่องริมฝีปากหมดฟันก็หนาว ฉันคิดว่าพวกเขาน่าจะเข้าใจดี”

นายทหารที่ชื่อคราวเดนทำความเคารพแล้วกล่าว “รับทราบครับ ท่านผู้บัญชาการ ข้าจะนำเรื่องนี้ไปแจ้งแก่ลอร์ดท่านอื่น และทำให้พวกเขาเข้าใจถึงข้อนี้ให้ได้!”

เย่เฟิงจึงแนะนำต่อว่า “คุณดูเดก ให้คนของคุณแอบปล่อยข่าวเรื่องที่ฟาเบรกาสถูกจับกุมและยอมรับสารภาพแผนการทั้งหมดออกไปอย่างลับๆ เถอะครับ

โดยเฉพาะต้องให้พวกนายทหารและพลทหารในกองทัพที่สามรับรู้ด้วยว่า พวกเขาไม่ได้กำลังมาปราบกบฏ แต่กำลังสละชีวิตเพื่อตัณหาความโลภของกษัตริย์และพวกขุนนางกังฉิน แบบนี้จะช่วยบั่นทอนขวัญกำลังใจของพวกเขาได้ไม่น้อย”

ดวงตาของดูเดกเป็นประกายขึ้นมาทันที เขากล่าวอย่างตื่นเต้น “ความคิดนี้ยอดเยี่ยมมาก! ต่อให้พวกเขาจะไม่ปักใจเชื่อทั้งหมด แต่ขวัญกำลังใจย่อมต้องระส่ำระสายแน่ ถ้าเป็นแบบนั้น พลังรบของกองทัพที่สามก็จะลดฮวบลง โอกาสชนะของพวกเราก็จะมีมากขึ้น”

จากนั้นดูเดกก็หันไปออกคำสั่ง “แอมโบรนี เจ้านำทหารหนึ่งหน่วยไปปล่อยข่าวนี้ในกองทัพต่างๆ โดยเฉพาะกองทัพที่สาม ต้องทำให้คนของพวกเขารู้เรื่องนี้ให้ได้!”

“รับทราบครับ ท่านผู้บัญชาการ ข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้!”

หลังจากสั่งการให้ลูกน้องแยกย้ายกันไปปฏิบัติหน้าที่ ดูเดกก็สั่งให้คนรวบรวมคำให้การของฟาเบรกาส จัดทำเป็นเอกสารเพื่อใช้เป็นหลักฐาน

เผื่อว่าหากถึงเวลานั้นยังมีขุนนางคนใดไม่ยอมเชื่อ ก็จะได้มอบหลักฐานเหล่านี้ให้พวกเขาได้เห็นกับตาเพื่อคลายข้อกังขา

“ติ๊ง คุณทำภารกิจข้ามมิติสำเร็จใกล้จะครบสี่ชั่วโมงแล้ว หากยังไม่เลือกข้ามมิติกลับสู่โลกเดิม ระบบจะเริ่มส่งตัวกลับแบบบังคับในอีกหนึ่งนาที”

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ เย่เฟิงจึงรีบกล่าวกับดูเดก “คุณดูเดก หลังจากกำจัดกองกำลังออร์กที่มาลอบโจมตีพวกคุณไปก่อนหน้านี้ ภารกิจของผมก็สำเร็จแล้ว ตอนนี้ผมกำลังจะถูกส่งตัวกลับไปยังมิติของผม ที่เหลือคงต้องพึ่งพาตัวคุณเองแล้วล่ะครับ”

ดูเดกทำความเคารพเย่เฟิงแล้วกล่าว “ขอบคุณท่านมาก สหายของข้า ตัวข้า เหล่าพี่น้องในกองทัพ ตลอดจนตระกูลและราษฎรในดินแดนของข้า ล้วนติดค้างบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของท่าน ในภายภาคหน้าข้าจะต้องตอบแทนท่านอย่างแน่นอน ขอเทพแห่งแสงสว่างคุ้มครองท่าน”

เย่เฟิงพยักหน้า จากนั้นร่างทั้งร่างก็ถูกแสงสีขาวห่อหุ้ม และอันตรธานหายไปในพริบตา

ในเวลาเดียวกัน ตรงบันไดหนีไฟของตึกที่เย่เฟิงพักอาศัยอยู่ แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นคราหนึ่ง ร่างของเย่เฟิงก็กลับมาปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ทันทีที่ข้ามมิติกลับมา เย่เฟิงก็กวาดสายตามองรอบข้างอย่างระแวดระวัง เมื่อพบว่าไม่มีพนักงานทำความสะอาดหรือ รปภ. เดินตรวจตราอยู่ จึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

พอกลับถึงห้อง เย่เฟิงก็เปิดระบบค้าขายข้ามมิติขึ้นมาเพื่อตรวจดูรางวัลภารกิจ

บนหน้าจอแสดงข้อความว่า:

สังหารออร์กระดับยอดฝีมือ 47 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์ 376 แต้ม แต้มพลังงาน 3,760 แต้ม

สังหารนายกองร้อยออร์ก 1 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์ 30 แต้ม แต้มพลังงาน 300 แต้ม

ได้รับ ‘ผลึกตื่นพลังผู้บำเพ็ญ’ ×1

เมื่อเย่เฟิงเห็นรางวัลที่ได้รับ เขาก็เกิดความสงสัยขึ้นมาในใจ ‘ผลึกก้อนนี้…คงไม่ได้ทำให้ฉันตื่นพลังกลายเป็นนักรบหรือนักเวทหรอกนะ?’