บทที่ 92 การแลกเปลี่ยนวิชาเล่นแร่แปรธาตุและวิชาปรุงโอสถ

อีกไม่กี่วันต่อมา เครือหลี่ก็ประกาศล้มละลายและเข้าสู่กระบวนการชำระบัญชีอย่างเป็นทางการ ทรัพย์สินทั้งหมดถูกศาลสั่งอายัดและทยอยนำออกขายทอดตลาด

หลี่กั๋วฟู่ หลี่เหวินชง รวมถึงสมาชิกแกนนำอีกหลายคนของตระกูลหลี่ ถูกสำนักงานอัยการอนุมัติหมายจับอย่างเป็นทางการในคดีอุกฉกรรจ์หลายข้อหา สิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่ย่อมเป็นการลงทัณฑ์อย่างสาสมจากกฎหมาย

ตระกูลหลี่ที่เคยยิ่งใหญ่เกรียงไกรในเมืองมังกร บัดนี้ล่มสลายลงอย่างสิ้นเชิง และกลายเป็นเพียงอดีตไปในพริบตา

บรรดาตระกูลใหญ่ในเมืองมังกรต่างงัดกลยุทธ์ทุกรูปแบบมาชิงเค้ก ฮุบกิจการในเครือหลี่ไปเป็นส่วนใหญ่

เนื่องจากหลิวอวิ๋นซีเชื่อคำแนะนำของเย่เฟิง เธอจึงผลักดันให้ตระกูลหลิวชิงลงมือก่อนใคร จนคว้าเอากิจการชั้นยอดและโครงการอนาคตไกลของเครือหลี่มาได้หลายรายการ กลายเป็นหนึ่งในผู้ชนะที่กอบโกยผลประโยชน์ไปได้สูงสุด

ในเวลานี้ เย่เฟิงซึ่งได้รับโทรศัพท์จากเย่โม่แจ้งว่าจัดซื้อสิ่งของทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว จึงเดินทางมายังเขตคลังสินค้า ‘น่าถัง’

"อาโม่ ลำบากนายแล้ว" เมื่อมองดูสิ่งของที่กองพะเนินเป็นภูเขาเลากาภายในโกดัง เย่เฟิงก็ตบไหล่เย่โม่พร้อมเอ่ยชม

"ไม่ลำบากเลยครับบอส" เย่โม่พยักหน้าเล็กน้อย "แต่ตอนนี้มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง ถ้ามีของจำนวนมหาศาลขนเข้ามาตลอดแต่ไม่เคยเห็นส่งออกไปเลย พนักงานในโกดังต้องนึกสงสัยเข้าสักวัน บอสครับ เรื่องนี้มองข้ามไม่ได้เลยนะ"

"อืม หลายวันมานี้ฉันก็คิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน อีกสักพักค่อยย้ายพนักงานพวกนี้ไปช่วยงานฝั่งอาเซิ่งให้หมด ใครไม่อยากไปก็เคลียร์เงินเดือนให้แล้วให้ออกไป ส่วนโกดังฝั่งนี้ ต่อไปจะเปลี่ยนมาใช้มนุษย์สังเคราะห์ดูแลทั้งหมด"

เย่เฟิงเห็นด้วยกับข้อกังวลของเย่โม่ จากนั้นจึงบอกเล่าความคิดและแผนการของตนให้อีกฝ่ายฟัง

"ยอดเลยครับ ในเมื่อบอสวางแผนเตรียมการไว้แล้ว ผมก็เบาใจ"

เย่เฟิงตบไหล่เย่โม่เบาๆ อีกครั้ง จากนั้นจึงเปิดหน้าต่างระบบค้าขายเพื่อติดต่อดูเดก

"คุณดูเดก ของที่คุณต้องการเตรียมไว้ครบหมดแล้ว เราเริ่มซื้อขายกันได้เลยครับ"

"ยอดเยี่ยมมากคุณเย่เฟิง ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มเถอะ!"

เมื่อการซื้อขายเสร็จสิ้น เย่เฟิงก็ได้รับรางวัลจากการทำธุรกรรมและภารกิจสำเร็จเป็นค่าประสบการณ์ 500 แต้ม และแต้มพลังงาน 5,000 แต้ม

นอกจากนี้ยังได้รับน้ำยาคุณสมบัติเวทมนตร์ระดับกลางแปดขวด หนังสือ ‘วิชาเล่นแร่แปรธาตุขั้นต้น’ หนึ่งเล่ม อุปกรณ์เล่นแร่แปรธาตุหนึ่งชุด และเมล็ดพันธุ์สมุนไพรเวทมนตร์อีกสิบกว่าเมล็ด

"คุณดูเดก ไม่ทราบว่าตอนนี้สะดวกเล่าไหมครับว่าทางฝั่งคุณสถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง ทำไมเที่ยวนี้ถึงต้องการของพวกนี้ด่วนขนาดนี้"

เย่เฟิงอยากถามเรื่องนี้ตั้งแต่คราวก่อนแล้ว แต่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากับวิกฤติตึงเครียด จึงไม่ได้เอ่ยปาก

เมื่อได้รับสิ่งของครบถ้วน ดูเดกก็อารมณ์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาจึงเล่าสถานการณ์ทั้งหมดนับตั้งแต่เย่เฟิงแยกตัวออกมาให้ฟัง

ตามที่ดูเดกเล่า เขาได้นำกองทัพที่แปดเร่งเดินทัพทั้งวันทั้งคืน จนกลับมาถึง ‘ดินแดนสลันการ์’ ของตนเองได้ทันเวลา

เดิมทีกองทัพที่สามซึ่งได้รับคำสั่งให้เข้าตี ‘ดินแดนสลันการ์’ นั้น พอเหล่าทหารและนายทหารได้รับรู้ความจริงว่าพวกตนกำลังสู้รบเพื่ออะไร ก็เริ่มลังเลใจจนพะวักพะวง ทำให้สูญเสียโอกาสทองในการรบไป

กระทั่งทางราชสำนักส่งแรงกดดันมหาศาล บีบให้กองทัพที่สามต้องตัดสินใจเปิดฉากบุก ‘ดินแดนสลันการ์’ เต็มกำลัง ดูเดกก็พากองทัพที่แปดกลับมาถึงดินแดนแล้วเรียบร้อย

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองทัพที่แปดและกองกำลังพิทักษ์ดินแดนที่ตั้งทัพรอรับมืออย่างเข้มแข็ง กองทัพที่สามจึงไม่กล้าผลีผลามบุกโจมตี ได้แต่ตรึงกำลังทหารไว้บริเวณชายแดนต่อไป

ส่วนทางด้านราชอาณาจักร กษัตริย์คาลเดอร์ที่หกได้ประกาศต่อสาธารณะว่าตระกูลดูเดกและกองทัพที่แปดทั้งหมดเป็น ‘กบฏ’ พร้อมทั้งออกคำสั่งให้กองทัพและเจ้าศักดินาทั่วทั้งประเทศยกทัพมาปราบปรามดูเดก

ทว่าด้วยความหวาดระแวงว่าหากตระกูลดูเดกถูกกำจัด รายต่อไปอาจเป็นตัวเอง ประกอบกับดูเดกมีหลักฐานมัดแน่น เจ้าศักดินาแห่งดินแดนใหญ่อีกแปดแห่งส่วนใหญ่จึงปฏิเสธที่จะส่งทหารออกไป และเลือกที่จะวางตัวเป็นกลางเพื่อรอดูท่าที

ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเจ้าศักดินาสองคนที่ทนแรงข่มขู่และผลประโยชน์ล่อใจจากกษัตริย์คาลเดอร์ที่หกไม่ไหว ยอมยกทัพมาปราบปราม ‘ดินแดนสลันการ์’

ส่วนกองทัพทั้งสิบ มีอยู่ถึงเจ็ดกองทัพที่หาข้ออ้างสารพัดเพื่อถ่วงเวลา ไม่ยอมยกพลมาปราบ ‘ดินแดนสลันการ์’ เสียที

มีเพียงสามกองทัพเท่านั้น รวมทั้งกองทัพที่สามด้วย ที่เคลื่อนพลมาประชิดชายแดน และปิดล้อม ‘ดินแดนสลันการ์’ เอาไว้โดยสิ้นเชิง

ส่งผลให้เส้นทางการค้าทางบกทั้งหมดของดินแดนถูกตัดขาด จนไม่อาจลำเลียงเสบียงยังชีพจากภายนอกเข้ามาได้

ขณะที่เสบียงอาหารที่กักตุนไว้ก็ไม่เพียงพอจะประคับประคองให้ทหารและประชาชนทั่วทั้งดินแดนผ่านพ้นฤดูหนาวอันทารุณนี้ไปได้

ด้วยเหตุนี้ ดูเดกจึงติดต่อเย่เฟิง อาศัยการค้าขายข้ามมิติมาช่วยดับไฟลนก้นตรงหน้านี้ไปก่อน

หลังจากฟังดูเดกเล่าสถานการณ์จนจบ เย่เฟิงก็บอกทันทีว่าจะจัดซื้อเสบียงอาหารและของกันหนาวมาเก็บสำรองไว้เรื่อยๆ

ขอแค่ดูเดกต้องการ ก็สามารถทำสัญญาแลกเปลี่ยนได้ทันที ไม่ต้องรอให้ตกลงกันเสร็จแล้วค่อยไปวิ่งหาซื้อเหมือนในตอนนี้อีก

หลังจากปิดหน้าต่างระบบ เย่เฟิงก็เก็บน้ำยาเวทมนตร์ เมล็ดพันธุ์สมุนไพร และอุปกรณ์เล่นแร่แปรธาตุเข้าไปก่อน จากนั้นจึงเปิดหนังสือ ‘วิชาเล่นแร่แปรธาตุขั้นต้น’ ออก

เฉกเช่นเดียวกับตอนที่เรียนรู้ ‘เคล็ดวิชาไฟพิโรธ’ ทันทีที่เปิด ‘วิชาเล่นแร่แปรธาตุขั้นต้น’ หนังสือนั้นก็สลายกลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วของเย่เฟิง ส่งให้เขากลายเป็น ‘นักเล่นแร่แปรธาตุขั้นต้น’ ในชั่วพริบตา

เมื่อก้าวเข้าสู่ศาสตร์นี้ เย่เฟิงก็ซึมซับสูตรปรุงน้ำยาเวทมนตร์หลายชนิดได้ในทันที เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีสมุนไพรในมือ

ต้องรอให้แปลงสมุนไพรในมหาเรือนเซียนสร้างเสร็จเสียก่อน เขาถึงจะนำเมล็ดพันธุ์สมุนไพรที่ได้มาไปเพาะปลูกได้

"ได้เวลาสร้างเรือนกระจกกับคลังเก็บของแล้วสิ"

เพียงกระแสจิตขยับ เย่เฟิงก็ก้าวเข้าไปในมหาเรือนเซียน จากนั้นก็นำวัสดุก่อสร้างออกมากองไว้ตรงลานโล่งแห่งหนึ่ง

"อาร์หนึ่งร้อย เอ็นสามหนึ่งหนึ่ง วัสดุก่อสร้างเรือนกระจกกับคลังเสบียงอยู่ที่นี่หมดแล้ว อาร์หนึ่งร้อยรับผิดชอบการก่อสร้าง ส่วนเอ็นสามหนึ่งหนึ่งคอยดูและช่วยออกความเห็นอยู่ข้างๆ ถ้าขาดเหลืออะไรให้บอกฉันทันที"

ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์สีฟ้าครามของ ‘รุ่น อาร์หนึ่งร้อย’ กะพริบถี่ๆ ก่อนจะตอบว่า "รับทราบครับนายท่าน พวกเราจะเริ่มการก่อสร้างเดี๋ยวนี้"

"เดี๋ยวก่อน" เย่เฟิงนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงถามต่อ "การทำงานของเครื่องปฏิกรณ์เป็นยังไงบ้าง"

รุ่น อาร์หนึ่งร้อย ตอบว่า "นายท่าน จากข้อมูลตรวจวัดแบบเรียลไทม์ กำลังไฟฟ้าที่จ่ายออกมาคงที่อยู่ที่ 95% ของพิกัด อุณหภูมิแกนกลางและความดันล้วนอยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย ไม่พบความผันผวนผิดปกติใดๆ สามารถใช้งานได้ตามปกติในระยะยาว และรองรับความต้องการใช้ไฟฟ้าปริมาณมหาศาลภายในมหาเรือนเซียนได้อย่างสมบูรณ์แบบครับ"

เย่เฟิงพยักหน้าพลางโบกมือให้ ‘รุ่น อาร์หนึ่งร้อย’ ไปทำงานต่อ ส่วนตัวเขาเปิดหน้าต่างมหาเรือนเซียนขึ้นมาดูจำนวนทรัพยากรที่มีอยู่ในปัจจุบัน

เนื่องจากทรัพยากรยังไม่พอสำหรับสร้างแปลงสมุนไพร เย่เฟิงจึงปิดหน้าต่างมหาเรือนเซียนแล้วเปิดหน้าต่างระบบค้าขายขึ้นมา คิดจะติดต่อเสิ่นอวิ๋นเฟยเพื่อสอบถามว่าผลวิเคราะห์ตัวอย่างน้ำเสียไปถึงไหนแล้ว

ทว่าพอเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา ก็พบว่าชิงเสวียนจื่อกำลังส่งคำขอติดต่อเข้ามาพอดี

เย่เฟิงตอบรับคำขอทันทีพร้อมเอ่ยถาม "สหายเต๋าชิงเสวียนจื่อ ไม่ทราบว่าท่านต้องการอะไรเพิ่มหรือครับ"

ชิงเสวียนจื่อเหลียวซ้ายแลขวาอย่างมีพิรุธ ก่อนจะหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหนึ่งขึ้นมาหันหน้าจอให้เย่เฟิงดูแล้วเอ่ยถาม "สหายเต๋าเย่เฟิง ไอ้…บิกินีแบบนี้น่ะ เจ้าช่วยซื้อให้ข้าสักร้อยกว่าตัวได้หรือไม่ ขอคละสีคละแบบนะ"

เขาดึงโทรศัพท์กลับไป ปลายนิ้วปาดหน้าจอหนึ่งที แล้วหันหน้าจอกลับมาทางเย่เฟิงอีกครั้ง "แล้วก็ชุดกี่เพ้าแบบนี้ ช่วยซื้อให้ข้าสักร้อยชุดด้วยเหมือนกัน เอาหลากสีหลายลาย ชายกระโปรงตัดให้สั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยนะ"

เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางกรุ้มกริ่มกะลิ้มกะเหลี่ยของชิงเสวียนจื่อ เย่เฟิงก็กระแอมไอสองทีแล้วถามว่า "แล้วไม่ทราบว่าท่านจะเอาอะไรมาแลกกับผมล่ะครับ"

"‘คัมภีร์ปรุงโอสถระดับต่ำฉบับสมบูรณ์’ หนึ่งเล่ม ตำรับโอสถระดับต่ำสามตำรับ เตาปรุงโอสถระดับต่ำหนึ่งเตา แล้วก็สมุนไพรสำหรับปรุงโอสถระดับต่ำอีกจำนวนหนึ่ง เจ้าเห็นเป็นอย่างไร"

เย่เฟิงพยักหน้าตอบรับทันควัน "ตกลง จัดไปครับ!"

"ติ๊ง ตรวจพบภารกิจการค้าขายต่างมิติ โปรดทำตามข้อตกลงการซื้อขายที่บรรลุร่วมกับคู่ค้าต่างมิติให้เสร็จสิ้น"

หลังจากตกลงกันเสร็จสรรพ เย่เฟิงก็อดถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ "สหายเต๋าชิงเสวียนจื่อ ถามจริงเถอะ…ท่านมีคู่ร่วมบำเพ็ญกี่คนกันแน่เนี่ย"

ชิงเสวียนจื่อหัวเราะ ‘หึๆ’ พลางเอ่ย "ไม่เยอะหรอก แค่ 16 คนเท่านั้นเอง"

เย่เฟิง "…เชี่ยเอ๊ย โคตรเจ๋ง!"