บทที่ 98 เสิ่นชิงเสวี่ย

หลังจากเลขาวังเดินออกไป บรรยากาศภายในห้องประชุมก็คลายความตึงเครียดลง และเปี่ยมไปด้วยความหวังต่ออนาคตมากขึ้น

เย่โม่ขยับเข้ามาใกล้เย่เฟิงพลางกระซิบเสียงเบา "บอสครับ ที่ดินหนึ่งพันหมู่ เงินทุนสองหมื่นล้าน แถมยังมีหน่วยอารักขาเฉพาะกิจอีก การดูแลระดับนี้ถือว่าจัดเต็มขั้นสุดแล้วครับ!"

เย่เฟิงยิ้มพลางพยักหน้า ก่อนจะหันไปขอบคุณเซวียฉางเทียน "ผู้อาวุโสเซวียครับ การสนับสนุนที่ท่านมอบให้เกินความคาดหมายของพวกเราไปมากจริงๆ ผมขอรับรองกับท่านว่า ‘ซิงเสวียนเทค’ ในอนาคตจะไม่ทำให้ประเทศผิดหวังแน่นอนครับ!"

เซวียฉางเทียนได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารับ แววตาฉายประกายชื่นชม "มีคำพูดนี้ของเธอ ฉันก็เบาใจแล้ว เสี่ยวเย่ จดเบอร์นี้ไว้ก่อนนะ ไม่ว่าเธอต้องการจัดซื้อสิ่งของอะไรเพื่อใช้ในการค้าขายข้ามมิติ แค่ติดต่อเบอร์นี้ไปก็พอ"

หลังจากเย่เฟิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกหมายเลขเรียบร้อย ก็กล่าวขอบคุณเซวียฉางเทียนอีกครั้ง "ขอบคุณครับผู้อาวุโสเซวีย ผมจะใช้ประโยชน์จากการค้าขายข้ามมิติอย่างคุ้มค่าและสมเหตุสมผลที่สุด เพื่อแลกเปลี่ยนเอาทรัพยากรและเทคโนโลยีที่ประเทศเรายังไม่มีกลับมาให้ได้ครับ!"

เซวียฉางเทียนยื่นมือออกมา "สหายเย่เฟิง ฉันขอเป็นตัวแทนของประเทศ แสดงความขอบคุณต่อเธอจากใจจริงอีกครั้ง!"

เย่เฟิงจับมือตอบ "ผมเองก็ขอบพระคุณการสนับสนุนอย่างเต็มกำลังของประเทศจากใจจริงครับ"

ขณะนั้นเอง เฉินหมิงก็เอ่ยขึ้นมา "เสี่ยวเย่ ไอ้หุ่นยนต์อัจฉริยะพวกนั้นน่ะ… พอจะให้สถาบันวิทยาศาสตร์ของเรายืมไปใช้สักพักได้ไหม?"

เซวียฉางเทียนปล่อยมือ แล้วหันไปตีหน้าขรึมใส่เฉินหมิง "เหล่าเฉิน นายขอมากเกินไปแล้วนะ!"

"เอ่อ…คือ…" เฉินหมิงเริ่มรู้สึกกระดากอาย ยืนเก้ๆ กังๆ ทำตัวไม่ถูก

"ผู้อาวุโสเซวียครับ อาจารย์เฉิน หุ่นยนต์พวกนั้นผูกมัดดีเอ็นเอกับผมไว้แล้ว นอกจากผมแล้วพวกมันจะไม่ฟังคำสั่งใครทั้งนั้นครับ แต่ว่า…ผมสามารถแลกเปลี่ยนเอาตัวใหม่จากมิติเทคโนโลยีระดับสูงมาให้สถาบันวิทยาศาสตร์ใช้งานได้นะครับ"

"จริงด้วย!" เฉินหมิงตบมือฉาด "งั้นรีบติดต่อคู่ค้าที่มิติเทคโนโลยีระดับสูงของเธอเลยสิ ดูว่าเขาต้องการอะไร ตราบใดที่เราหาให้ได้ เราจะจัดหาให้อย่างเต็มที่!"

เย่เฟิงกวาดสายตามองรอบๆ แล้วเอ่ยขึ้น "อาจารย์เฉินครับ เรื่องที่ผมค้าขายข้ามมิติได้ ผมอยากให้คนรู้เรื่องนี้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตรงนี้คงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่"

"สหายเสี่ยวเย่พูดถูกแล้ว" เซวียฉางเทียนเห็นพ้อง "วันนี้พอแค่นี้ก่อน พวกเธอกลับไปเถอะ ใครมีงานก็ไปทำ ใครอยากพักผ่อนก็ไปพัก มีอะไรต้องการก็โทรไปเบอร์เมื่อกี้นี้ได้เลย มีคนสแตนด์บายรับสายตลอด 24 ชั่วโมง"

พูดถึงตรงนี้ เซวียฉางเทียนก็ลดเสียงให้เบาลงอีกนิด "ถ้าพวกเธอไปเจอกับคนหรือเรื่องอะไรที่จัดการไม่ได้ คนที่รับสายก็ช่วยสะสางให้ได้เหมือนกัน"

เย่เฟิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าหนักแน่น "เข้าใจแล้วครับ ผู้อาวุโสเซวีย"

ก่อนแยกย้าย เซวียฉางเทียนให้เฉินหมิงกับซุนเว่ยกั๋วมอบข้อมูลติดต่อไว้ให้เย่เฟิงด้วย

พอเย่เฟิงบันทึกเบอร์ลงโทรศัพท์เรียบร้อย เขากับเย่โม่ก็เดินออกจากเรือนรับรองระดับรัฐโดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินนำไปส่ง

เมื่อทั้งสองคนก้าวพ้นประตูเรือนรับรองระดับรัฐ สัญญาณโทรศัพท์ที่เคยถูกตัดขาดไปก็กลับมาใช้งานได้ตามปกติ

ตรงริมถนนหน้าประตูใหญ่ มีรถหงฉีรุ่นขยายฐานล้อยาวคันเดิมที่เคยพาพวกเขามาจอดรออยู่

พอเห็นทั้งสองคนเดินออกมา หญิงสาวรูปร่างเพรียวระหง สวมชุดสูททำงาน ตัดผมสั้น ดูทะมัดทะแมงและสง่างามก็เปิดประตูก้าวลงมาจากที่นั่งข้างคนขับ

"สหายเสี่ยวเย่ทั้งสองท่าน เชิญขึ้นรถค่ะ"

เย่เฟิงสบตากับเย่โม่แวบหนึ่ง ก่อนจะดึงประตูด้านหลังแล้วขึ้นไปนั่งบนรถ

"ขอแนะนำตัวนะคะ ฉันชื่อเสิ่นชิงเสวี่ย เป็นคนปักกิ่ง นับจากนี้จะประจำอยู่ที่เมืองมังกรค่ะ เบอร์ที่ผู้อาวุโสเซวียให้คุณไว้ก็คือเบอร์ติดต่อของฉันเอง หลังจากนี้ไม่ว่าจะต้องการจัดซื้อทรัพยากรอะไร หรือมีเรื่องไหนที่จัดการไม่ได้ ก็ติดต่อหาฉันได้ตลอด 24 ชั่วโมงเลยค่ะ"

พอรถเริ่มเคลื่อนตัว หญิงสาวที่นั่งอยู่เบาะหน้าก็เอ่ยแนะนำตัวเอง

เย่เฟิงประหลาดใจอยู่ลึกๆ เดิมทีเขานึกว่าบุคคลสำคัญระดับนี้จะเป็นผู้ชายวัยกลางคนที่ดูสุขุมกร้านโลก ไม่คิดเลยว่าจะเป็นหญิงสาวที่อายุมากกว่าเขาเพียงไม่กี่ปี

"งั้นหลังจากนี้คงต้องรบกวนคุณเสิ่นแล้วครับ" เย่เฟิงกล่าวขอบคุณ

เสิ่นชิงเสวี่ยพยักหน้าเล็กน้อยพลางพูดต่อ "ที่ดินหนึ่งพันหมู่นั้นจะต่อเติมจากที่ดินเดิมของคุณออกไปอีก 900 หมู่ค่ะ ส่วนเงิน 2,000 กว่าล้านหยวนที่คุณจ่ายซื้อที่ดินไปก่อนหน้านี้ ทางเบื้องบนจะอนุมัติงบสนับสนุนเพิ่มให้อีก 2,000 ล้านหยวนด้วยค่ะ"

"ขอบคุณครับ" เย่เฟิงรู้สึกซาบซึ้งใจไม่น้อย

กระทั่งรถแล่นมาถึงหน้าทางเข้าหมู่บ้าน เสิ่นชิงเสวี่ยก็หันมาบอกกับเย่เฟิงอีกครั้ง "คุณเย่คะ คุณควรเปลี่ยนไปอยู่ที่ที่ดีกว่านี้ได้แล้วล่ะค่ะ คืนนี้เก็บของเตรียมย้ายบ้านนะคะ พรุ่งนี้ฉันโทรแจ้งที่อยู่ใหม่เมื่อไหร่ คุณค่อยย้ายไปทันที"

"เอ่อ…คือ…"

ยังไม่ทันที่เย่เฟิงจะได้ตอบอะไร รถหงฉีคันยาวก็แล่นฉิวจากไปแล้ว

"นี่ฉัน…โดนสั่งให้ย้ายบ้านเหรอเนี่ย?"

เย่เฟิงส่ายหน้า ก่อนจะเตรียมเดินขึ้นตึกพร้อมกับเย่โม่

ทว่าในจังหวะนั้นเอง ชุดว่ายน้ำบิกินี 100 ชุดกับชุดกี่เพ้า 100 ชุดที่เขาสั่งซื้อไว้ก่อนหน้านี้ก็มาส่งพอดี

เย่เฟิงกับเย่โม่ช่วยเจ้าหน้าที่ขนส่งยกกล่องพัสดุเข้าไปเก็บในห้องจนเรียบร้อย

พอยกของเสร็จ เย่เฟิงก็เปิดหน้าต่างระบบเพื่อติดต่อชิงเสวียนจื่อทันที

"สหายเต๋าเย่เฟิง ของที่ข้าต้องการเตรียมพร้อมหมดหรือยัง?"

เย่เฟิงแพลนหน้าจอให้ดูลังกระดาษที่วางซ้อนกันจนแน่นห้อง "ดูสิ อยู่นี่หมดแล้ว พวกเรามารีบแลกเปลี่ยนกันเถอะ"

"เยี่ยมไปเลย!"

เมื่อการซื้อขายเสร็จสิ้น ลังกระดาษที่กองพะเนินเต็มห้องโถงก็อันตรธานหายไปจนหมดเกลี้ยง โดยมีเตาปรุงโอสถหนึ่งเตา ตำราหนึ่งเล่ม ใบสั่งยาอีกหลายแผ่น และกองสมุนไพรปรากฏขึ้นมาแทนที่

"ติ๊ง การซื้อขายสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 100 แต้ม แต้มพลังงาน 1,000 แต้ม"

"ติ๊ง ภารกิจมิติสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 100 แต้ม แต้มพลังงาน 1,000 แต้ม"

"สหายเต๋าเย่เฟิง การซื้อขายเสร็จสิ้นแล้ว ข้าจะรีบเอาชุดใหม่ไปให้เหล่าคู่บำเพ็ญของข้าเปลี่ยนก่อนล่ะ ไว้คราวหน้าเจอกัน"

ชิงเสวียนจื่อพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็รีบตัดสายการสื่อสารไปอย่างเร่งรีบ

"ชิ ตาแก่นี่แก่กะโหลกกะลาจริงๆ!" เย่เฟิงหัวเราะพลางบ่นอุบ ก่อนจะเก็บเตาปรุงโอสถเข้ามิติไปก่อน แล้วจึงหยิบตำราเล่มนั้นขึ้นมาเปิดดู

ตำราเล่มนี้มีชื่อว่า ‘คัมภีร์ปรุงโอสถระดับต่ำฉบับสมบูรณ์’ ทันทีที่เย่เฟิงเปิดออก มันก็สลายกลายเป็นละอองดาวพุ่งตรงเข้าสู่ระหว่างคิ้วของเขาทันที

ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่เขาได้เรียนรู้วิชาเล่นแร่แปรธาตุไปแล้ว เขายังได้เรียนรู้วิชาปรุงโอสถเพิ่มขึ้นมาอีกแขนง จนกลายเป็นนักปรุงโอสถระดับต่ำอย่างเต็มตัว

เขาหยิบใบสั่งยาทั้งสามแผ่นบนพื้นขึ้นมาตรวจดู ทว่าทุกครั้งที่หยิบขึ้นมาแต่ละแผ่น มันก็สลายกลายเป็นละอองดาวพุ่งเข้าสู่ระหว่างคิ้วเช่นเดียวกัน

ใบสั่งยาทั้งสามแผ่นนี้ได้แก่ ‘ใบสั่งยาเม็ดฟื้นปราณระดับต่ำ’ ‘ใบสั่งยาเม็ดรักษาบาดแผลระดับต่ำ’ และ ‘ใบสั่งยาเม็ดรวมปราณระดับต่ำ’

ในขณะที่เรียนรู้วิธีการปรุงยาทั้งสามชนิดนี้ เย่เฟิงก็พลอยรับรู้ไปด้วยว่าต้องใช้สมุนไพรชนิดใดในการปรุงบ้าง

ซึ่งในบรรดาสมุนไพรที่ชิงเสวียนจื่อส่งมาให้ ก็มีชนิดที่ต้องใช้ปรุงยาทั้งสามอย่างนี้อยู่ครบถ้วน

"มาดูสิว่าทรัพยากรในมหาเรือนเซียนจะพอสร้างห้องปรุงโอสถหรือห้องแล็บเล่นแร่แปรธาตุไหม"

เย่เฟิงฝากโทรศัพท์มือถือไว้กับเย่โม่ จากนั้นเพียงแค่กำหนดจิต ร่างของเขาก็วูบหายเข้าไปในมิติทันที

หุ่นยนต์เกษตรตัวหนึ่งที่กำลังเก็บเกี่ยวผลผลิตอยู่เอ่ยทักทายขึ้นทันทีที่เห็นเย่เฟิงเข้ามา

ส่วนเจ้าพวกลูกหมาสี่ตัวพอเห็นเย่เฟิงก็พากันวิ่งกระดิกหางเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังพลางส่งเสียงเห่าตื่นเต้นไม่หยุด

ตอนที่พาพวกเซวียฉางเทียนสามคนเข้ามาคราวก่อน พวกมันอาจจะกลัวคนแปลกหน้า เลยไม่กล้าวิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาแบบนี้

เย่เฟิงไม่ได้สนใจพวกลูกหมาที่กำลังคึกคัก แต่เปิดหน้าต่างมหาเรือนเซียนขึ้นมาตรวจดูจำนวนทรัพยากร และพบว่ามันมีมากพอจะสร้างห้องปรุงโอสถหรือห้องแล็บเล่นแร่แปรธาตุได้แล้ว

เนื่องจากทรัพยากรยังไม่พอที่จะสร้างสิ่งปลูกสร้างทั้งสองพร้อมกัน หลังจากคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง เย่เฟิงจึงตัดสินใจเลือกสร้างห้องปรุงโอสถก่อนเป็นอันดับแรก