บทที่ 171 ฝูงหมาป่าแย่งเนื้อ

เสี่ยวจางเผลอขึ้นเสียงสูงเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว ราวกับนักพากย์บอลที่กำลังบรรยายการแข่งขันและแนะนำนักเตะดาวเด่นให้ผู้ชมฟัง “ทุกคนดูนะครับ อุ้งเท้านั่นที่เหยียบอยู่บนขาแกะ กำลังคำรามอย่างดุดัน นั่นคือเฮยถ่าน! อย่าเห็นว่ามันดุแบบนี้ จริงๆ ปกติมันน่ารักมากนะครับ

เดิมทีเจ้าหลังดำกะจะแอบคาบขาแกะไปกินคนเดียว แต่พอโดนเฮยถ่านขู่เข้าให้ก็ถึงกับเสียงหลง ร้องเอ๋งเหมือนลูกหมา รีบวางแทบไม่ทัน แต่ก็ยังไม่ยอมไปไหน จ้องขาแกะตาเป็นมันเลยครับ!”

นักท่องเที่ยวต่างจดจ้องด้วยความสนใจพร้อมวิพากษ์วิจารณ์กันไป “โห ดูหางมันสิ จุกก้นไปแล้ว!”