บทที่ 172 มนุษย์กับหมาป่า

ถ้าหิวโซกันจริงๆ ขาแกะขาเดียวคงไม่พอให้หมาป่าทั้งแปดตัวแบ่งกันหรอกครับ

แต่เพราะทีมพี่เลี้ยงคอยจัดการเรื่องอาหารให้พวกมันอิ่มท้องในระดับที่พอดีอยู่เสมอ หมาป่าในฝูงเลยไม่ต้องมาเปิดศึกแย่งขาแกะกันไงล่ะครับ

หมาป่าตัวอื่นต่อให้อยากกินเนื้อแสนอร่อยนั่นแค่ไหน แต่พอเกรงบารมีเฮยถ่านกับเสี่ยวอวี่เข้าหน่อย ก็ได้แต่เลิกกระวนกระวาย ค่อยๆ สงบลงและรอจังหวะอย่างอดทน