บทที่ 465 ดีใจจนตัวลอย

เจียวเจียวคาบเนื้อก้อนโตวิ่งเหยาะๆ ไปข้างหน้า!

เธอวิ่งตรงมาที่หน้ากระจกบานใหญ่เป็นจุดแรก แล้วค่อยๆ ชะลอฝีเท้าลง

แม่เสือคาบเนื้อเดินทอดน่อง เอียงหัวเล็กน้อยพลางปรายตามองเหล่านักท่องเที่ยว ดูราวกับกำลังอวดของขวัญชิ้นนี้ให้ทุกคนเห็นอย่างภาคภูมิใจ!