บทที่ 66 ที่มาของชื่อนกแก้วมาคอว์

นกแก้วมาคอว์แดงเขียวมาถึงแล้ว!

กล่องที่ขนมาคราวนี้ใบใหญ่กว่าสองครั้งก่อนหน้านี้มาก

ฟางเหย่เปิดกล่องออก นกแก้วมาคอว์แดงเขียวสองสามตัวยังคงหลับใหลอยู่ ทั้งหมดเป็นนกแก้วโตเต็มวัย ขนาดตัวยาวเกือบหนึ่งเมตร ขนบริเวณหัว คอ และหน้าอกมีสีแดงสดใสราวกับถูกย้อมด้วยชาด

จะงอยปากของพวกมันเป็นรูปครึ่งวงกลมและมีความโค้งงอ ปากบนเป็นสีขาวงาช้าง ส่วนปากล่างเป็นสีดำสนิทดุจเหล็กกล้า ภาพรวมดูเหมือนคีมตัดเหล็กขนาดใหญ่ไม่มีผิด

ปีกไล่เฉดจากสีเขียวสดค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อน แล้วไปจบที่สีน้ำเงินเข้มตรงขนหาง ดูมีมิติมากจริงๆ

ฟางเหย่เผลอนึกถึงสกินหนึ่งของเคย์ล ในเกม League of Legends นั่นก็คือ 'ปีกเหล็ก' ซึ่งเป็นสกินนางฟ้าที่เขาชอบที่สุด เวลากระพือปีกทีอย่างกับเทพสงคราม ขนของนกแก้วมาคอว์นี่ให้ความรู้สึกแวววาวเหมือนโลหะของสกินปีกเหล็กจริงๆ เท่สุดๆ!

ตามขั้นตอนมาตรฐานของสวนสัตว์ ขั้นต่อไปก็ต้องไปหาสัตวแพทย์ ชั่งน้ำหนัก ตรวจสุขภาพ ใส่ห่วงขา…

ถ้าไม่ใช่เพราะฟางเหย่มีสกิลความใกล้ชิดช่วยกล่อมไว้ การตรวจร่างกายคงไม่ราบรื่นขนาดนี้แน่

ต้องรู้ไว้นะว่านกแก้วมาคอว์ตัวยาวเกือบเมตร! ถึงจะไม่ใช่นกนักล่า แต่มันกลับน่ากลัวกว่านกนักล่าเสียอีก

อาหารของพวกมันมีถั่วเป็นส่วนประกอบหลัก เช่น วอลนัทหรือลูกโอ๊ก เปลือกที่ว่าแข็งแกร่งแค่ไหนก็ต้านทานจะงอยปากที่เหมือนคีมเหล็กพวกมันไม่ได้ กัดทีเดียวเปลือกก็แตกกระจายเหมือนของเล่น

แม้ปกติจะอารมณ์ดี แต่ถ้าเผลอไปทำให้โกรธเข้า กัดทีเดียวก็อาจทำให้นิ้วคนขาดได้ง่ายๆ

ไม่ใช่แค่ปาก กรงเล็บของพวกมันก็คมกริบไม่แพ้กัน เวลาจับต้องใส่ถุงมือหนาๆ เท่านั้น

วุ่นวายกันอยู่พักใหญ่ พอตรวจเสร็จสรรพก็นำนกแก้วมาคอว์พวกนี้ไปไว้ในกรงนก

…

ฟางเหย่ตื่นขึ้นมาจากการงีบหลับในช่วงบ่าย พอพักผ่อนเต็มที่ก็เรียกหลานหลี่มาเปิดไลฟ์

ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที คนในห้องไลฟ์ก็ทยอยกันเข้ามาเพียบ

"ผอ. สวัสดีตอนบ่ายครับ!"

"อ๋า เพิ่งตื่นก็ได้ดู ผอ. ไลฟ์สด โชคดีจัง!"

"ผอ.! วันนี้ไลฟ์อะไรเอ่ย?"

ชาวเน็ตต่างทักทายฟางเหย่อย่างครึกครื้น

ฟางเหย่ฉีกยิ้ม "สวนสัตว์เรามีนกแก้วมาคอว์มาใหม่ไม่กี่ตัว วันนี้จะพาทุกคนไปดูครับ!"

"นกแก้วมาคอว์? มาคอว์คืออะไร ไม่เคยได้ยินมาก่อน!"

"ในหัวผมนึกถึงภาพพวกนักสู้จอมพลัง… หรือว่านกแก้วมาคอว์จะตัวใหญ่ดุดัน เป็นสายกล้ามแห่งวงการนกแก้ว?"

"สายอะไรนะ?"

ฟางเหย่กระแอมไอสองที "เดี๋ยวครับพวกเรา นี่ไลฟ์อยู่ ใจเย็นกันหน่อย! ถ้าจะบอกว่านกแก้วมาคอว์ตั้งชื่อตามนักสู้จอมพลัง ก็พอจะเข้าใจได้ครับ

ทำไมน่ะเหรอ? อย่างแรกคือนกแก้วมาคอว์ตัวใหญ่มาก นกโตเต็มวัยยาวเกือบหนึ่งเมตรครับ แต่หน้าตาไม่ได้ดูเป็นหนุ่มล่ำสายฮาร์ดคอร์นะ ตรงกันข้าม พวกมันสวยมาก เหมือนงานศิลปะเครื่องจักรกลที่ประณีตสุดๆ

แถมยังเป็นจอมพลังสมชื่อ พวกมันอาศัยอยู่ในเขตร้อน ซึ่งในป่าดิบชื้นจะมีต้นปาล์มเยอะมาก ผลของมันมีเปลือกหุ้มที่แข็งมาก ขนาดคนเอาค้อนทุบยังยากเลย แต่นกแก้วมาคอว์ใช้จะงอยปากจิกเปลือกออกได้สบายๆ เพื่อกินเมล็ดข้างในครับ"

"เชี่ย ตัวใหญ่ตั้งเมตรนึง โคตรเจ๋ง!"

"ผอ. รอบรู้จัง! เรียนจบสาขาสวนสัตว์มาเหรอครับ?"

"มีที่ไหนล่ะสาขาแบบนั้น…"

ปิงเฟิงอี้โดเนทข้าวปั้น 3 ก้อน!

โม่เหยียนซีโดเนทลูกชิ้นกุ้ง 10 ลูก!

ฟางเหย่ยิ้มแล้วพูดต่อ "นกแก้วมาคอว์ยังมีสกิลต้านพิษด้วยนะครับ อาหารของพวกมันมีทั้งดอกไม้และผลไม้ บางครั้งอาจจะเผลอกินผลไม้ที่ยังไม่สุกหรือมีพิษเข้าไป แต่พวกมันกลับไม่เป็นอะไร เพราะนกแก้วมาคอว์จะไปจิกกินดินตามหน้าผา เพื่อเอาแร่ธาตุในดินมาช่วยสะเทินพิษในร่างกายครับ"

"นึกไม่ถึงเลยนะว่าพวกมันจะฉลาดขนาดนี้"

"มิน่าล่ะถึงชื่อมาคอว์ ตัวใหญ่ แรงเยอะ แถมยังต้านพิษได้ นี่มันนักสู้จอมพลังแห่งโลกนกชัดๆ"

"ป้ายยาให้เจ้ามาคอว์เต็มๆ เลย!"

เลี้ยงนกทำพัง: "ผอ.ครับ สวนสัตว์นำเข้านกแก้วมาคอว์สายพันธุ์ไหนมาเหรอครับ?"

ดูจากชื่อไอดีก็รู้เลยว่าน่าจะเป็นคนมีความรู้เรื่องนกพอสมควรถึงได้ถามแบบนี้ ชาวเน็ตส่วนใหญ่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่านกแก้วมาคอว์คืออะไร อาจจะแค่เคยเห็นชื่อผ่านหูผ่านตาในข่าว ไม่ต้องพูดถึงเรื่องสายพันธุ์ย่อยเลย

คนที่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญหรือคนที่สนใจจริงๆ แทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสัตว์เลย เหมือนเวลาเห็นกอริลล่า ชิมแปนซี ลิงธรรมดา หรือบาบูน คนทั่วไปก็มักจะเรียกเหมารวมว่าลิงไปหมด

ฟางเหย่ตอบ "รอบนี้เรานำเข้านกแก้วมาคอว์แดงเขียวมาครับ"

เลี้ยงนกทำพัง: "666 นกแก้วมาคอว์แดงเขียวเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ที่ผมชอบที่สุดเลย"

"เลี้ยงนกทำพัง" มีชื่อจริงว่าหูเหยียน เขาเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์ ตอนนี้เขากำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้เล่นมือถือดูไลฟ์ของฟางเหย่อยู่ บนหน้าท้องเขามีนกตัวเล็กสีดำกับสีขาวเกาะอยู่ตัวละตัว เขาทั้งเล่นกับนกไปดูไลฟ์ไป นิ้วมือลูบหัวนกเบาๆ

นกตัวเล็กบนท้องเขานั่นคือนกกระจอกชวา ขนาดตัวเท่าๆ กับเมาส์คอมพิวเตอร์ สามารถวางบนฝ่ามือได้ง่ายๆ ตอนนี้เจ้านกกระจอกชวาสีขาวกำลังส่งเสียงร้อง "จิ๊บๆ" เบาๆ เอียงคอจ้องเขาตอนถูกลูบหัว ส่วนตัวสีดำก็กระโดดไปมาบนท้องเขาเหมือนเล่นแทรมโพลีน

ในฐานะนักเขียนนิยายออนไลน์เต็มตัว หูเหยียนมักจะหมกตัวอยู่แต่ในบ้านเพื่อปั่นนิยาย ทั้งวันไม่ยอมออกไปไหน กินข้าวก็สั่งเดลิเวอรี่ อยู่บ้านนานๆ เข้าก็รู้สึกเหงา แต่เพราะเขาทำงานอิสระ ไม่ได้ทำงานออฟฟิศ ก็เลยไม่มีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน เพื่อนสมัยเรียนก็อยู่คนละเมือง จะหาคนนัดออกมาเที่ยวด้วยก็ไม่มี

เขาเลยคิดอยากเลี้ยงสัตว์ ดูคลิปสัตว์น่ารักๆ มาสองสามช่อง แต่พอดูไปดูมาก็รู้สึกว่าเลี้ยงแมวเลี้ยงหมามันยุ่งยากเกินไป ไหนจะต้องเก็บอึ แปรงฟัน ต้องพาออกไปเดินเล่น บางตัวนิสัยซนๆ อาจจะทำบ้านพังยับเยินอีก เลยเริ่มถอดใจ

ทีนี้มีเพื่อนแนะนำมาว่าให้ลองเลี้ยงนกกระจอกชวาดู ปกติก็แค่ให้ข้าวฟ่างกับผักใบเขียวก็พอ เลี้ยงง่ายจะตาย

หูเหยียนฟังแล้วก็รู้สึกว่าเข้าท่า อย่างแรกคือมันเลี้ยงง่าย แถมเขายังได้ยินมาว่านกกระจอกชวาเป็นนกที่พวกคนมีศิลป์ชื่นชอบมาก ไม่แน่เขาอาจจะได้พลังวิเศษด้านงานเขียน เพิ่มแรงบันดาลใจให้ไอเดียไหลลื่น เขียนนิยายได้เร็วขึ้นก็ได้ สุดท้ายเลยตัดสินใจซื้อมาหนึ่งคู่ สีดำหนึ่งตัว สีขาวหนึ่งตัว

ใครจะไปคิดว่าพอเลี้ยงเจ้าพวกนี้แล้ว แม้จะช่วยแก้เหงาได้จริง แต่ประสิทธิภาพการปั่นงานของเขากลับลดฮวบจนน่าใจหาย!

เวลาเขานั่งทำงาน เจ้าตัวเล็กพวกนี้ก็จะกระโดดขึ้นไปบนคีย์บอร์ดจนเขาทำอะไรต่อไม่ได้ บางทีก็ฉีกกระดาษเล่นจนเขาต้องดุไปสองสามคำ แต่เอาเข้าจริง พอจะดุทีไรก็ทำได้แค่ลูบหัวเบาๆ เท่านั้น ก็นกกระจอกชวามันน่ารักเกินไปนี่นา หูเหยียนเลยทำใจดุไม่ลง ต่อให้จับขังไว้ในกรง เขาก็ยังอดใจไม่ไหว ต้องคอยเปิดออกมาเล่นด้วยอยู่ดี

อย่างตอนนี้ที่ตั้งใจว่าจะปั่นงานแท้ๆ แต่พอเห็นฟางเหย่ไลฟ์สด ก็เลยหาข้ออ้างให้ตัวเองพักผ่อนสักหน่อย ถือโอกาสเล่นกับนกไปด้วยเลยแล้วกัน

เพื่อที่จะดูแลพวกมันให้ดียิ่งขึ้น เขาเลยกดเข้ากลุ่มคนรักนก ซึ่งในนั้นมีคนเลี้ยงนกแก้วอยู่เยอะพอสมควร เลยได้รู้ข้อมูลน่าสนใจมาบ้าง อย่างแอดมินคนหนึ่งที่อยู่ต่างประเทศ เขามีนกแก้วมาคอว์สีม่วงน้ำเงินอยู่ตัวหนึ่ง สวยมากจริงๆ

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง