บทที่ 97 นับจากวันนี้จะเป็นราชาแห่งสัตว์

ฟางเหย่หมอบอยู่บนหลังเจียวเจียว เห็นความต่างของขนาดชัดเจนมาก!

ร่างกายนายเขาก็ไม่ได้ถือว่าผอมแห้ง แต่พอเทียบกับขาหน้าที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ของเจียวเจียวแล้ว แขนขาเขากลายเป็นแค่กิ่งไม้แห้งไปเลย ภาพที่เห็นทำให้นักท่องเที่ยวและชาวเน็ตยิ่งสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของเจ้าเสือโคร่งตัวนี้อย่างชัดเจน!

ว่ายน้ำเล่นกันพักใหญ่ ฟางเหย่ก็ตัดสินใจลงจากหลังเจียวเจียว เล่นพอหอมปากหอมคอดีกว่า ขี่นานไปเดี๋ยวจะเมื่อยเอาได้

เขานอนหงายแล้วตีแขนไปข้างหลัง ว่ายท่ากรรเชียงกลับเข้าฝั่งด้วยท่าทางสบายอารมณ์

ในใจนึกชื่นชมว่าอากาศร้อนๆ แบบนี้ ได้แช่น้ำมันสดชื่นจริงๆ ยิ่งมีเจ้าเหมียวตัวยักษ์อยู่ข้างๆ แบบนี้ด้วยแล้ว ยิ่งฟินคูณสอง

เจียวเจียวยื่นหัวโตๆ เข้ามาหมายจะเลียเขาหนึ่งที ฟางเหย่หงายหัวหลบได้ทัน ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบจมูกเจ้าเสือ

คนหนึ่งคน เสือหนึ่งตัว ว่ายวนเวียนอยู่ในสระน้ำที่มีระลอกคลื่นไหวไปมา นานทีถึงจะหยอกล้อกัน ดูแล้วมีความสุขชะมัด

นักท่องเที่ยวที่ยืนดูอยู่ด้านนอกต่างพากันตื่นตาตื่นใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแชะภาพรัวๆ!

"ภูเขาเขียว น้ำใส ท้องฟ้าสีคราม เมฆสีขาว คนกับเสือว่ายน้ำด้วยกันอย่างสงบสุข นี่มันฉากในฝันชัดๆ!"

"เจ้าเหมียวตัวยักษ์น่ารักกกก อยากเลี้ยงน้องที่รู้ความแบบเจียวเจียวบ้างจัง"

"อิจฉาจนจะร้องไห้แล้วโว้ย!"

"เอ้อเค่อ" โดเนทลูกชิ้นกุ้ง 10 ลูก!

"นิโคลัสเผยอี้" โดเนทจรวด 1 ลูก!

ยอดผู้ชมในไลฟ์พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว หลายคนที่เพิ่งกดเข้ามาถึงกับยืนอึ้ง

"เชี่ย นี่มันสถานการณ์อะไรเนี่ย? เสือกับคนว่ายน้ำด้วยกัน?"

"ต้องสแตนด์อินแน่ๆ คนชัดๆ แค่ใส่ชุดหนังเสือ! แต่ชุดทำเนียนอยู่นะ"

"แสดงบ้าอะไรล่ะ! นี่มันเสือในสวนสัตว์นะ! กระโจนทีเดียวตั้งหลายเมตร วิ่งเร็วปานลมกรด นายลองใส่ชุดหนังเสือมาวิ่งให้ดูหน่อยดิ๊"

"เหลือเชื่อ เสือกลายเป็นสัตว์เชื่องแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?"

"ไม่ใช่เสือเชื่องหรอก เป็นเพราะ ผอ. มีของดีต่างหาก ลองเปลี่ยนเป็นคนอื่นไปหาเสือดูสิ รับรองหัวหลุดแน่"

"อยู่ในไลฟ์ ผอ. ไม่ต้องแปลกใจอะไรมากหรอก ก็แค่การปฏิบัติงานปกติของเขา!"

"สตรีมเมอร์เทพมาก กดติดตามแล้ว!"

ฟางเหย่เล่นน้ำจนสะใจแล้วก็กลับขึ้นฝั่ง

เขาสะบัดหยดน้ำออกจากผม แล้วยิ้มให้กล้องร่ำลา "เอาล่ะ วันนี้ไลฟ์แค่นี้ก่อนนะครับ ไว้เจอกันใหม่นะ!"

"ผอ. บ๊ายบาย!"

"ไม่อยากให้ไปเลย ผอ.!"

เจียวเจียวขึ้นฝั่งตามมาด้วย ขาหน้าอันแข็งแรงพาดไว้ที่ขอบฝั่ง ออกแรงนิดเดียวก็ส่งตัวขึ้นบนพื้นได้แล้ว

ฟางเหย่สวมเสื้อผ้าเสร็จก็เดินเข้าไปขยี้หัวเธอ พลางยิ้ม "เด็กดี วันหลังจะมาเล่นด้วยใหม่นะ!"

เจียวเจียวเอาหัวโตๆ มาคลอเคลียฝ่ามือเขาอย่างว่าง่าย แล้วคำรามออกมาหนึ่งเสียง! เหมือนเป็นการตอบตกลง

…

"มากินข้าวได้แล้ว เลิกดูทีวีได้แล้ว!"

"ค่า!"

เฉียนเข่อเข่อรับคำปาก แต่สายตาไม่ละไปจากจอเลย

ทีวีฉายการ์ตูนเรื่อง "หุ่นยนต์บ้าพลัง ปะทะ ดร.วายร้าย" ที่กำลังฮิตอยู่ในช่วงนี้พอดี ตอนนี้กองทัพที่ดร.วายร้ายเพิ่งสร้างขึ้นกำลังอาละวาดอยู่กลางถนน พลเมืองผู้น่าสงสารต่างกรีดร้องวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น ฉากพีคขนาดนี้ใครจะยอมกดเปลี่ยนช่องล่ะ

แม่ของเฉียนเข่อเข่อวางจานกับข้าวลงบนโต๊ะ ก่อนจะคว้าเอารีโมทมากดเปลี่ยนเป็นช่องข่าวเสียงดัง "ติ๊ง" แล้วบ่นพึมพำ "ดูทีวีไม่รู้จักจบจักสิ้นเสียที ลุกมากินข้าวได้แล้ว!"

เฉียนเข่อเข่อเบะปากอย่างขัดใจ "โธ่แม่! แป๊บหนึ่งน่า! ขอหนูดูฉากนี้ให้จบก่อนสิ…"

ทว่าผิดคาด ทันทีที่เปลี่ยนช่อง เฉียนเข่อเข่อกลับเงียบกริบ แถมยังจ้องหน้าจอข่าวอย่างออกรสออกชาติเสียด้วย

แม่แปลกใจมาก "เด็กคนนี้ ไปสนใจข่าวตั้งแต่เมื่อไหร่? แถมยังเป็นช่องท้องถิ่นเมืองหลินไห่ อีกต่างหาก?"

โดยปกติรายการส่วนใหญ่ของช่องท้องถิ่นเมืองหลินไห่ มักจะเป็นการซื้อลิขสิทธิ์จากช่องอื่นมาฉายต่อ รายการข่าวท้องถิ่นของตัวเองนั้นแทบไม่มีอะไรน่าดูเลย

แม่มองทีวีอย่างสงสัย เห็นแพนด้าแดงตัวน้อยกำลังน่ารักน่าชังกำลังคุ้ยหาของกินอยู่บนพื้นหญ้า จากนั้นกล้องก็ตัดไปที่ท่านนายกเทศมนตรี พร้อมกับเสียงบรรยาย "หลังจากท่านนายกเทศมนตรีเยี่ยมชมโซนแพนด้าแดงแล้ว ก็ได้สอบถามความรู้สึกของนักท่องเที่ยวอย่างเป็นกันเอง นักท่องเที่ยวรายหนึ่งชูนิ้วโป้งยกย่องไม่หยุด บอกว่าสภาพแวดล้อมของสวนสัตว์หลินไห่ดีมาก สัตว์แต่ละตัวดูร่าเริงมีชีวิตชีวา…"

เฉียนเข่อเข่อร้องตื่นเต้น "แม่! นี่มันสวนสัตว์ที่หนูไปมาคราวก่อนนี่นา! แม่ดูสิ แพนด้าแดงน่ารักไหม"

แม่ดูทีวีแล้วก็รู้สึกแปลกใหม่และสนใจขึ้นมา "เออแฮะ แพนด้าแดงพวกนี้เล่นสนุกดีเหมือนกันนะ"

เฉียนเข่อเข่อนึกอะไรขึ้นได้ จึงรีบหยิบมือถือส่งข้อความไปหาถังเสี่ยวซิน: "เสี่ยวซิน สวนสัตว์ของพี่ฟางเหย่ออกทีวีด้วยล่ะ ช่องท้องถิ่น หลินไห่ เลยนะเนี่ย…"

จริงๆ แล้วช่องท้องถิ่นเมืองหลินไห่ ไม่ค่อยมีคนดูเท่าไหร่ สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นพวกนี้ไม่ได้มีรายการที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ประสิทธิภาพการเผยแพร่เทียบไม่ได้เลยกับสื่อบนมือถือหรืออินเทอร์เน็ต

ทว่าผู้ชมหลักของช่องนี้คือกลุ่มผู้สูงอายุที่เกษียณแล้วและมีเวลาว่าง ซึ่งปกติไม่ค่อยได้ใช้เครื่องมือทันสมัยอย่างสมาร์ทโฟน เมื่อเห็นข่าวนี้ บรรดาคนแก่ที่ชอบออกกำลังกายและไม่ชอบอยู่ติดบ้านหลายคนก็เริ่มคิดว่าจะไปเที่ยวสวนสัตว์ดูบ้าง!

บางคนก็นึกถึงลูกหลานที่ไปทำงานต่างเมืองว่าเดี๋ยววันหยุดพาหลานๆ กลับมา จะได้มีที่ไว้พาเด็กๆ ไปเที่ยวด้วย

…

ฟางเหย่นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้สุ่มรางวัลมาสักพักแล้ว จึงพึมพำกับตัวเอง "จริงสิ วันนี้ค่าความนิยมต้องเพิ่มขึ้นเยอะแน่ๆ เลยใช่ไหม?"

เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาเช็คดู พบว่าตอนนี้ค่าความนิยมสะสมพุ่งถึง 300,000 แล้ว

จากการสังเกตของเขา เวลาที่มีนักท่องเที่ยวมาเดินเที่ยวที่สวนสัตว์จริงๆ ค่าความนิยมที่ได้จะมากกว่าการดูไลฟ์สดหรืออ่านบทความโปรโมตถึง 10 เท่า! เพียงแต่จำนวนคนที่ดูไลฟ์สดนั้นยังเทียบไม่ได้กับจำนวนนักท่องเที่ยวที่มาสถานที่จริง

แหล่งที่มาของค่าความนิยมเดิมทีมาจากไลฟ์สดเป็นหลัก แต่ตอนนี้พอนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้น ค่าความนิยมที่ได้รับก็ค่อยๆ เยอะขึ้นเรื่อยๆ

ผมถูมือด้วยความคาดหวัง สุ่มรางวัลเลย!

【ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ ได้รับตุ๊กตาแพนด้าแดง!】

【ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ ได้รับเข็มกลัดนกยูง *3!】

ตุ๊กตาและเข็มกลัดกองโตโผล่ออกมา สินค้าในร้านขายของที่ระลึกที่ขายเกลี้ยงไปตั้งแต่สุดสัปดาห์ก่อนพอดี ได้ของมาเติมสต็อกชุดนี้ถือว่าเข้าทางเลย!

【ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ ได้รับน้ำวิเศษ!】

【ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ ได้รับสกิล【ปลอบประโลม】!】

【ปลอบประโลม】: ใช้พลังจิตเปิดใช้งานสกิล สัตว์ที่ได้รับผลของสกิลจะรู้สึกอุ่นใจ ลดอารมณ์ด้านลบ เช่น ความหวาดกลัว ความวิตกกังวล และความตื่นตระหนก! (โปรดใช้ในสถานการณ์ที่เหมาะสม มิเช่นนั้นสัญชาตญาณระวังภัยของสัตว์จะลดลง)

"ได้สกิลใหม่อีกแล้ว!"

ฟางเหย่อ่านคำอธิบายแล้วตาเป็นประกายทันที!

สกิล【ความใกล้ชิด】เดิมทีก็ช่วยปลอบสัตว์ได้บ้าง แต่สกิล【ปลอบประโลม】นี้ดูจะตรงจุดกว่าเยอะ!

เปรียบเทียบง่ายๆ เหมือนนักเรียนที่กำลังเครียดจัดก่อนเข้าห้องสอบมหาวิทยาลัย ทั้งกังวลทั้งกลัวทำไม่ได้ สกิล【ความใกล้ชิด】ก็เหมือนครอบครัวที่คอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆ ซึ่งช่วยปลอบใจได้บ้าง หรืออาจจะไม่ได้ผลเลย เพราะถึงครอบครัวจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ในใจคนสอบก็ยังเครียดจนแทบแย่อยู่ดี

แต่สกิล【ปลอบประโลม】นี่สิ คือการพุ่งเป้าไปจัดการกับความรู้สึกตื่นตระหนกโดยตรง

แบบนี้ตอนตรวจสุขภาพสัตว์ก็น่าจะสบายขึ้นเยอะเลย!

แต่อย่างที่ระบบเตือนไว้ว่าต้องใช้ให้ถูกจังหวะ อย่างถ้ามีแกะหลงเข้าไปในกรงเสือแล้วตื่นกลัว ถ้ากดใช้สกิลนี้รัวๆ ให้มันสงบลงได้ก็จริง แต่มันก็จะสูญเสียสัญชาตญาณระแวดระวังภัยที่ควรมีต่อเสือไปดื้อๆ

ฟางเหย่คิดอย่างอารมณ์ดี "ดวงตาสังเกตการณ์, ความใกล้ชิด, ข่มขวัญ, ปลอบประโลม, หัวใจแห่งธรรมชาติ… นี่เราจะเป็นราชาแห่งสัตว์ป่าที่สมบูรณ์แบบได้หรือยังนะ?"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง