บทที่ 155 เฉินเหวินคัง

หลินเทียนหมิงเห็นว่าเฉินเหวินคังไม่รอให้ตนแนะนำตัวทั้งสองฝ่ายก็เอ่ยปากขอดูของก่อนเสียแล้ว ชัดเจนว่ามองข้ามลู่เหย่ไปอย่างสิ้นเชิง ทว่าเขาก็ไม่ได้โมโหแต่อย่างใด รู้จักมักจี่กับเฉินเหวินคังมาหลายปี นิสัยใจคอเป็นอย่างไรหลินเทียนหมิงย่อมรู้ดี คนคนนี้คลุกคลีฟาดฟันในแวดวงธุรกิจมานานหลายปี สิ่งเดียวที่เขาเชื่อมั่นมาตลอดก็คือฝีมือเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ หลินเทียนหมิงจึงคร้านจะแนะนำตัวให้เสียเวลา คิดว่าเดี๋ยวเฉินเหวินคังคงเป็นฝ่ายเอ่ยปากแนะนำตัวเองแน่

ในเวลาเดียวกัน ลู่เหย่เองก็ดูออกว่าเฉินเหวินคังไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา ซึ่งก็นับเป็นเรื่องธรรมดา เพราะความจริงแล้วเขาชินชากับการที่คนอื่นดูถูกและมองข้ามผู้ประเมินอายุน้อยอย่างเขาไปเสียแล้ว