บทที่ 182 ต่อไปนี้ฉันไม่ต้องมาโรงเรียนแล้วเว้ย

หวังเฉวียนเต๋อโทรหาลู่เหย่เพื่อรายงานความคืบหน้าของโปรเจกต์ เขาบอกว่าละครจะเริ่มเปิดกล้องถ่ายทำหลังพ้นช่วงปีใหม่

ลู่เหย่คิดไม่ถึงเลยว่าหวังเฉวียนเต๋อจะขยับตัวไวขนาดนี้ แต่พอลองคิดดูดีๆ ส่วนแบ่งกำไรตั้งห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ถ้ามีแรงจูงใจอัดฉีดเต็มเหนี่ยวขนาดนั้น ใครล่ะจะไม่รีบทำ ลู่เหย่ไม่มีข้อโต้แย้งอะไรเพิ่มเติม แค่กำชับไปอีกรอบว่าอย่าทำอะไรแผลงๆ ก็พอ

ส่วนการตกแต่งร้านขายของเก่าที่ตลาดของเก่าก็ยังดำเนินไปตามแผน ทุกวันตอนเที่ยงหรือหลังเลิกเรียน ลู่เหย่กับหลงอ้วนจะแวะเข้าไปดูความคืบหน้าเสมอ