บทที่ 183 บ้านดินอันมืดทึม

นอนพักในโรงแรมได้ไม่ถึงสองชั่วโมง ทั้งคู่ก็เช็กเอาต์ออกไปหาร้านบะหมี่กินกันง่ายๆ คนละชาม จากนั้นก็เติมน้ำมันรถจนเต็มถัง แล้วขับมุ่งหน้าออกไปยังแถบชานเมือง

หน้าหนาวฟ้ามืดเร็วอยู่แล้ว พอราวๆ หกโมงเย็นท้องฟ้าก็มืดสนิท

รถแล่นมาถึงหน้าประตูรั้วใหญ่ที่ดูทรุดโทรมแห่งหนึ่ง กำแพงรั้วทั้งหมดก่อขึ้นจากดินอัด ดูมีอายุหลายปีอยู่ ทว่าลานบ้านกลับไม่เล็กเลย ด้านในมีรถจอดอยู่ก่อนแล้วเจ็ดแปดคัน