บทที่ 230 ทางอ้อม

โชคดีที่สองคนนั้นไม่ได้เดินหน้าต่อมาไกลเท่าไร เดินมาถึงแถวๆ โขดหินที่ลู่เหย่กับหลงอ้วนเพิ่งใช้ซ่อนตัวก็หยุดเดิน ไม่อย่างนั้นพวกเขาสองคนคงโดนบีบจนไม่รู้จะเตลิดไปถึงไหน

"เอาไงต่อดีวะ" หลงอ้วนถามอย่างไม่เข้าใจ "ดูเหมือนแถวนี้จะมีแค่ทางนี้ทางเดียวไม่ใช่เหรอ"

"ทางหลักไปไม่ได้ ก็ลุยทางเถื่อนสิฟะ!" ลู่เหย่พูดพลางเปิดมือถือ หาภาพแคปหน้าจอของกูเกิลแมปที่ดาวน์โหลดล่วงหน้ามาจากอินเทอร์เน็ต