บทที่ 236 ไร้ที่ซ่อนเร้น

ลู่เหย่เปิดถุงนอนขนเป็ดออกมาห่อเครื่องถ้วยชิงฮวาสมัยหยวนไว้ แถมยังใช้ถึงสองชั้น ห่อซะมิดชิดแน่นหนา

“เชี่ย แกไม่เอาทองคำ แต่ดันเอาอีไหใบนี้เนี่ยนะ เพื่ออะไรวะ!” หลงอ้วนโวยวาย

“แม่งเอ๊ย พักนี้แกไม่พัฒนาขึ้นบ้างเลยหรือไงวะ?” ลู่เหย่ด่า “นี่มันเครื่องถ้วยชิงฮวาสมัยหยวนนะโว้ย รู้จักเครื่องถ้วยชิงฮวาสมัยหยวนไหมเนี่ย?”