บทที่ 237 ดิ่งลงน้ำ

พอเห็นแสงไฟวูบวาบขึ้นทางด้านหลัง ลู่เหย่ก็กัดฟันกรอด มือข้างหนึ่งออกแรงเหนี่ยวขอบโพรง ร่างทั้งร่างก็พุ่งพรวดเข้าสู่ความมืดมิดในทันใด

เขารู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังดิ่งลงไปเรื่อยๆ ความเร็วก็ยิ่งทวีขึ้นจนสายลมพัดหวีดหวิวบาดแก้วหู

ที่แย่กว่านั้นคือก้นของเขาเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ แถมยังไถลเร็วชะมัด!