บทที่ 268 ออกตัวเป็นคนร้ายก่อน แล้วค่อยเป็นคนดีภายหลัง

ลู่เหย่ปัดฝุ่นที่ฝ่ามือเบาๆ แล้วลุกขึ้นยืนพลางถอนหายใจ "ไปกันเถอะ ราคานี้ สุสานห้องเดียวแถมไม่มีเนินดิน ความเสี่ยงสูงเกินไป"

"คุณอย่ามองแค่ว่าเป็นสุสานห้องเดียวสิ สุสานห้องนี้ไม่เล็กเลยนะ!" เล่าเมิ่งร้อนรนขึ้นมาทันที "อีกอย่าง ตอนที่พวกเราหยั่งเสียมลงไป ด้านล่างนี้น่าจะมีเพดานโค้ง ไม่ใช่ดินตันๆ แน่"

"หนึ่งล้านนะไม่ใช่ร้อยหยวน" ลู่เหย่กดเสียงต่ำ "ต่อให้คุณขุดสุสานใหญ่ เอาของข้างในออกมาขายเอง ของราคาตลาดหนึ่งล้าน ถ้าเอาแบบเปื้อนดินสดๆ ไปขายจะได้ถึงหนึ่งแสนหรือเปล่าเหอะ ได้ไม่กี่หมื่นก็บุญโขแล้ว"