บทที่ 281 ประเมินค่ามิได้

"นี่เป็นเครื่องเคลือบมี่เซ่อจริงๆ เหรอ" หลินเทียนหมิงตกใจเป็นล้นพ้น "ไหนว่ามีแค่สิบสี่ชิ้นที่วัดฝ่าเหมินเท่านั้นที่เป็นเครื่องเคลือบมี่เซ่อหนึ่งเดียวในโลกไม่ใช่เหรอ"

"ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง วงการนักสะสมคงได้ฮือฮาครั้งใหญ่แน่" เคอหยางหมิงอดตื่นเต้นไม่ได้ เขาเดินวนดูรอบเสาจัดแสดงอย่างละเอียดอีกรอบ ก่อนจะอดถามไม่ได้ว่า "เถ้าแก่ลู่ พอจะหยิบออกมาให้ลองจับดูหน่อยได้ไหมครับ"

"คนอื่นคงไม่ได้ แต่ถ้าเป็นทั้งสองท่านย่อมได้แน่นอนครับ เชิญนั่งก่อนเลยครับ" ลู่เหย่พูดพลางเปิดตู้จัดแสดง แล้วค่อยๆ ประคองเครื่องเคลือบมี่เซ่อทั้งสองชิ้นออกมา