บทที่ 295 ตกลงใครตบทรัพย์ใครกันแน่

หมอนั่นกลับหน้าด้านหน้าทนลุกขึ้นเดินไปตรงหน้าภาพวาดแล้วเพ่งดูอย่างเอาจริงเอาจัง สักพักก็หลุดขำออกมา "โอ้โห! ที่แท้ไส้ข้างในก็เป็นภาพเดิมนี่หว่า พวกคุณแค่เลาะกรอบของเก่าออกแล้วเปลี่ยนใหม่สินะ ฝีมือไม่เลวเลยนี่หว่า ทำเอาผมเกือบดูไม่ออกในแวบแรก ใช่แล้ว… นี่แหละภาพของผมตัวจริง!"

ลู่เหย่ได้ยินแล้วถึงกับอึ้ง ในใจสบถลั่นว่าเชี่ยเอ๊ย! แกแม่งยอดคนจริงๆ เกิดมาเพื่อตบทรัพย์โดยแท้!

“ภาพของนายแน่ใช่ไหม” หลงอ้วนถาม