บทที่ 297 มามุกเดิมอีกแล้ว

เจ้าฉวนเห็นลู่เหย่กับหลงอ้วนเก็บตกภาพ《เรือนพำนักในอู่ดอกท้อ》ของถังปั๋วหู่มาได้ก็อดอิจฉาตาร้อนไม่ได้ แต่การเก็บตกของดีในวงการของเก่าถือเป็นเรื่องธรรมดา เขาจึงแกล้งพูดแซวเรื่องทวงเลี้ยงเหล้าแก้เขินไปเรื่อยเปื่อย

เจ้าฉวนยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาลอยๆ "ช่วงนี้ไม่รู้เสี่ยวลู่ที่ร้านผมเป็นอะไร เห็นซึมๆ ตลอด พอถามก็ไม่ยอมบอก น้องลู่ก็สนิทกับแกอยู่ ถ้ามีเวลาก็ช่วยถามไถ่หน่อยนะ"

หลงอ้วนได้ยินก็ยิ้มกระหยิ่มพลางแอบค่อนขอดในใจ ไอ้ลู่เหย่นี่มันเสน่ห์แรงจริงโว้ย ทำไมพวกสาวสวยต้องให้มันคอยเป็นห่วงด้วยวะ? แล้วทำไมไม่มีสาวสวยที่ไหนมาให้กูคอยเป็นห่วงบ้างเนี่ย?