บทที่ 305 สุสานหันหน้าสู่ท้องทะเล

“พูดจบแล้วหรือยังคะ” ลู่ซินจ้องทนายซ่งแล้วถามเสียงเรียบ

“เอ๊ะ” ทนายซ่งชะงักไปก่อนจะรีบยิ้มเจื่อน “จบแล้วครับ”

“ที่เขาตามหาฉัน เป็นเพราะอยากให้ฉันบริจาคไขกระดูกให้ใช่ไหม ถ้าเขาไม่ได้ป่วย เขาคงไม่มาตามหาฉันหรอกใช่ไหม” ลู่ซินถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา