บทที่ 328 กาน้ำชาจื่อซา

ลู่เหย่กับหลงอ้วนอดไม่ได้ที่จะสบตากัน ก่อนจะรีบยิ้มแล้วพูดว่า "คุณตาครับ ขอแค่เหมือนกับใบนี้ ผมรับหมดเลยครับ"

"ได้เลย พวกเธอรอเดี๋ยวนะ ฉันจะขึ้นไปเอาลงมาจากห้องใต้หลังคา เก็บไว้ตั้งหลายปีแล้ว" คุณตาว่าพลางหันหลังเดินกลับเข้าบ้านแล้วขึ้นไปบนห้องใต้หลังคา

ไม่นานนักคุณตาก็อุ้มกระเป๋าหนังใบเล็กใบหนึ่งเดินออกมา