บทที่ 351 ราชวงศ์มัลละ

เหลิ่งซินที่อยู่ในรถบ้านสะดุ้งโหยง เมื่อเห็นวัตถุส่องประกายสีทองอร่ามโผล่พ้นน้ำในทะเลสาบขึ้นมาใต้แสงจันทร์ จากนั้นก็ชะงักอยู่ที่ริมหาดครู่หนึ่ง ก่อนจะพุ่งตรงมายังรถบ้านอย่างรวดเร็วปานติดปีก

เธอรีบชี้ไปยังเงาสีทองอร่ามริมทะเลสาบแล้วร้องบอก “คุณป้าคะ รีบดูเร็วเข้า นั่นมันตัวอะไรสีทองวิบวับน่ะ ทำไมถึงพุ่งมาทางพวกเราล่ะเนี่ย”

แม่ของลู่เหย่เหลือบไปเห็นก็พลอยสะดุ้งตกใจไปด้วย ทว่าพอปรับสายตากับความมืดนอกรถได้ ในที่สุดก็มองออกว่าเจ้าก้อนสีทองอร่ามนั่น ที่แท้ก็คือลู่เหย่กับหลงอ้วนกำลังช่วยกันหามแล้วสาวเท้าวิ่งซอยยิบเข้ามา