บทที่ 391 ฆาตกรโรคจิต

ความเจ็บปวดเจียนตายทำให้โก่วเหล่าซื่อแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคำพล่ามยาวเหยียดของลู่เหย่

พอลากโก่วเหล่าซื่อเข้ามาในห้องน้ำ ลู่เหย่ก็มองอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ตรงหน้า แล้วเริ่มจำลองภาพเหตุการณ์ต่างๆ ขึ้นมาในหัว

"เวรเอ๊ย ช่วยไม่ได้จริงๆ ว่ะ ไม่แกตายก็ฉันตาย!" ลู่เหย่พูดจบก็จับหัวของโก่วเหล่าซื่อด้วยสองมือ แล้วกระแทกลงกับขอบอ่างอาบน้ำอย่างจัง