บทที่ 413 เวินเถายังต้องเรียกพ่อ

ต่อมาก็คือเรดาร์ทะลุพื้นดินซึ่งตรวจจับได้ลึกถึงห้าสิบเมตร นี่เป็นบทเรียนที่เขาได้รับจากการใช้เครื่องตรวจจับโลหะบนภูเขาอู้หยวนคราวก่อน ครั้งนี้ก็เลยจัดหนักอัปเกรดมาเป็นเรดาร์หยั่งลึกห้าสิบเมตรซะเลย

ส่วนสว่านเจาะดินไร้เสียงที่เจาะรูขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางห้าสิบเซนติเมตรได้นั้น ลู่เหย่ได้ไอเดียมาจากตอนดูพวกอาจารย์เมิ่งขุดสุสานเวินเหลียง ตอนนั้นคนพวกนั้นใช้เครื่องเจาะดินแบบพกพา ซึ่งคล้ายกับที่ลู่เหย่เตรียมมา เพียงแต่สว่านของเขาใช้เสียบไฟตรง ไม่เหมือนแบบชาร์จแบตเตอรี่ของทางนั้น มันจึงเจาะได้กว้างกว่าและทรงพลังกว่ามาก

พอขนของลงเสร็จ เห็นว่าฟ้ายังไม่มืด ลู่เหย่ก็รีบเปิดเรดาร์สำรวจทันที