บทที่ 414 ความเร็ว

วางสว่านเจาะดินลง ลู่เหย่ก็หย่อนสายพานลำเลียงเข้าไปในหลุมที่ขุดไว้ พอสับสวิตช์ ตัวเครื่องก็เริ่มทำงาน ดึงดินในหลุมลำเลียงขึ้นมาเทลงบนผ้าใบหลากสีด้านนอกโดยอัตโนมัติ

ไอ้เครื่องลำเลียงนี้ก็เจ๋งเป้งเอาเรื่อง ที่จริงมันก็คือสายพานลำเลียงดินในเหมืองถ่านหินขนาดย่อส่วน ลู่เหย่ใช้เวลาคืนหนึ่งออกแบบมันขึ้นมาเอง พูดให้ถูกก็คือลอกแบบสายพานลำเลียงในเหมืองของคนอื่นเขามา แค่ย่อขนาดให้เล็กลง แถมยังดัดแปลงให้พกพาสะดวกขึ้น

แม้สายพานลำเลียงขนาดเล็กเครื่องนี้จะทำออกมาหยาบๆ ไปหน่อยเพราะเวลากระชั้นชิด แต่พอเอามาใช้หน้างานก็ถือว่าพอถูไถ ลู่เหย่ไม่ได้กะจะใช้มันหลายครั้งอยู่แล้ว ขอแค่รอบนี้รอบเดียวก็พอ ไม่ว่าจะขุดเจอของมีค่าหรือไม่ ขอแค่ขุดเสร็จก็คุ้มแล้ว