บทที่ 415 ศิลาจารึกหน้าสุสาน

อารมณ์ของลู่เหย่ในตอนนี้ซับซ้อนสุดขีด หงุดหงิดแปดสิบเปอร์เซ็นต์ สงสัยยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แถมยังไม่สบอารมณ์อีกร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม!

อุตส่าห์ง่วนอยู่ทั้งคืน พอมาเจอสภาพตรงหน้าแบบนี้ ใครมันจะไม่เซ็งบ้างวะ? จะให้ทำใจยอมรับได้ยังไงไหว?

ในห้องสุสานว่างเปล่า ไม่มีหีบสมบัติมากมายเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ยืนอย่างที่ลู่เหย่เคยวาดฝันไว้ก่อนหน้าเลยสักนิด