บทที่ 418 บรรลุขั้นเทพ

"เชี่ย!" ลู่เหย่อุทานด้วยความตกใจ "ที่แท้ข้างในมีของซ่อนอยู่เรอะ! มิน่าล่ะถึงได้หนักมือขนาดนี้!"

ลู่เหย่พูดพลางหยิบวัตถุสีเทาเงินนั้นออกมาจากหมอนศิลาดล มันเป็นแท่งดีบุกทรงยาวที่ดูเรียบจนเกินไป ไม่มีลวดลายอะไรเลย ยาวราวสี่สิบเซนติเมตร และหนาราวแปดถึงเก้าเซนติเมตร

เขารู้สึกประหลาดใจสุดขีดว่าใครจะเอาของแบบนี้มายัดไว้ในหมอนกัน หรือเอาไว้ถ่วงน้ำหนักหมอน? เรื่องพรรค์นี้ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ในหน้าประวัติศาสตร์ไม่เคยมีบันทึกไว้ หลักฐานทางโบราณคดีก็ไม่มี แปลกชะมัด นึกว่าเป็นสมบัติอะไรซะอีก!