บทที่ 419 ทุกอย่างดำเนินไปตามแผนเดิม

ลู่เหย่นั่งพินิจ 《หลานถิงซวี่》 อยู่ค่อนคืน ลายพู่กันที่ยอดเยี่ยมวิเศษแค่ไหน พอดูไปนานๆ เข้าก็กลายเป็นเพียงตัวอักษรธรรมดา เพ่งดูยังไงก็มองไม่เห็นอะไรแปลกใหม่ไปกว่านี้แล้ว

ลู่เหย่ม้วน 《หลานถิงซวี่》 เก็บอย่างระมัดระวัง แล้วยัดกลับเข้าไปในกระบอกดีบุกทรงยาว เอาผ้าฝ้ายอุดรูที่เพิ่งฉีกเปิดออก จากนั้นใช้เทปกาวพันปิดผนึกไว้แน่นหนา เพื่อป้องกันไม่ให้น้ำซึมเข้าไป

ตอนแรกด้วยความตื่นเต้น ลู่เหย่ตั้งใจว่างีบสักตื่น พอเช้าวันรุ่งขึ้นก็จะรีบขับรถกลับทันที แต่พอลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ได้สูดอากาศอันแสนบริสุทธิ์ในป่าเขา และมองดูทิวเขาสลับซับซ้อนอยู่ไกลๆ ความคิดที่จะรีบร้อนกลับก็มลายหายไปสิ้น