บทที่ 420 หมู่บ้านเค่าซาน

ยามพลบค่ำในฤดูร้อน ชายชรายกโต๊ะไม้ตัวเล็กออกมาจากในบ้านแล้ววางไว้กลางลาน คุณป้าก็ยกหมั่นโถวม้วนต้นหอมที่เพิ่งนึ่งเสร็จร้อนๆ ออกมาหนึ่งกะละมังใหญ่

ตามด้วยข้าวต้มชามอ่างคนละชาม และกับข้าวผัดผักอีกสองอย่างคือ ถั่วแขกผัดกับมะเขือยาวผัด

“พ่อหนุ่ม รีบกินเข้า ไม่ใช่ของดีอะไรหรอก กินให้อิ่มเต็มที่เลยนะ” ชายชราเอ่ยต้อนรับอย่างอบอุ่นเป็นกันเอง