บทที่ 445 เขารู้ได้อย่างไร

ลู่เหย่สะดุดกึกในใจ พลางคิดว่าหมอนี่เล็งของพวกนี้ไว้แต่แรกงั้นเหรอ

ไม่น่าเป็นไปได้ บนโลกนี้มีแค่เขากับหลงอ้วนสองคนเท่านั้นที่รู้ที่มาของของพวกนั้น ไม่ควรมีคนอื่นรู้เลยสักนิด ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเทียบกับ 《วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร》 แล้ว แม้ของพวกนั้นจะมีราคาสูง แต่มันไม่ได้มีอะไรโดดเด่นสะดุดตา และไม่มีคุณค่าให้ศึกษาวิจัยอะไรมากขนาดนั้นเลย

แล้วทำไมไอ้เฒ่าผมขาวคนนี้ถึงต้องดึงดันจะดูของพวกนั้นให้ได้ล่ะ