บทที่ 448 กลัวบ้าอะไรกัน

"ทำไมล่ะ" ลู่เหย่ชะงัก "แม่ฉันไม่ดีกับเธอเหรอ"

"ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย คุณน้าดีกับฉันจะตาย!" เหลิ่งซินยู่ปาก "แต่ว่า… ก่อนจะแต่งงานกับนาย จะให้ฉันไปสิงสถิตที่บ้านนายยาวๆ ได้ยังไงล่ะ ขืนคนอื่นรู้เข้า ฉันจะกลายเป็นคนแบบไหนกัน!"

เห็นเหลิ่งซินทำปากยู่ดูน่ารักน่าเอ็นดู ลู่เหย่ก็อดไม่ได้ที่จะยื่นหน้าไปหอมแก้มฟอดใหญ่