บทที่ 467 ตกตะลึงจนตาค้าง

ลู่เหย่ค่อยๆ คลานออกไปเงียบๆ ก่อนจะหันกลับมาดึงร่างพ่อขึ้นมา

ใช่… ดึงขึ้นมาจริงๆ แถมแทบจะใช้แค่มือเดียวก็ยกตัวพ่อขึ้นมาได้แล้ว

ลู่เหย่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ขณะดึงตัวพ่อขึ้นมา ร่างกายเขาสั่นเทาไปหมด เมื่อก่อนพ่อตัวสูงพอๆ กับเขาแถมยังอ้วนท้วนสมบูรณ์ น้ำหนักเกือบจะแตะร้อยกิโลกรัม แต่ตอนนี้กลับเหลือแค่สามสี่สิบกิโลเท่านั้น นอกจากกระดูกแล้ว บนตัวก็แทบไม่เหลือเนื้อหนังอะไรเลย