บทที่ 486 ตัดปัญหาให้สิ้นซาก

ลู่เหย่ไม่ได้บุ่มบ่ามลอบเข้าไปทางประตูรั้วตรงๆ แต่เลือกเดินวนสำรวจรอบลานบ้านอย่างเงียบเชียบก่อนหนึ่งรอบ เพื่อดูให้แน่ชัดว่ามีเวรยามเฝ้าอยู่กี่คน

ความจริงลานบ้านแห่งนี้มีทางเข้าออกแค่ทางเดียว พอเดินวนจนครบรอบ เขาก็พบว่ามียามเฝ้าอยู่หน้าประตูเพียงสองคนเท่านั้น

ในบรรดาสองคนนั้น คนหนึ่งส่งเสียงกรนสนั่นมาพักใหญ่แล้ว เขานั่งหงายคอหลับพับคาเก้าอี้ ส่วนอีกคนก็สัปหงกจนหัวทิ่มหัวตำเหมือนไก่จิกข้าวไม่หยุด