บทที่ 487 อีกคนหนึ่ง

ลู่เหย่ฟังแล้วถึงกับอึ้ง ทาสในไร่พวกนี้ถึงขนาดต้องถือแม่กุญแจมาล็อกตัวเอง แม้ลูกกุญแจจะแขวนอยู่ข้างๆ ก็ยังไม่กล้าแอบหยิบมาไขหนี คาดว่าคงโดนพวกพ่อค้ายาซ้อมจนกลัวฝังลึกถึงกระดูกดำแล้ว

"พ่อ ไม่เป็นไรแล้วครับ ตอนนี้พวกเรากลับบ้านกันเถอะ" ลู่เหย่ไขโซ่ตรวนที่มือพ่อออก

"เสี่ยวเหย่ ลูกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง" พอไม่มีโซ่ตรวน พ่อของลู่เหย่ก็ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาจับตัวเขาไว้ ไม่อยากจะเชื่อสายตากับสิ่งที่เห็นตรงหน้า "เสี่ยวเหย่เอ๊ย ตอนนี้ลูกอยู่ ม. ไหนแล้วเนี่ย"