บทที่ 498 กลัวก็แต่เพื่อนร่วมทีมแบบหมูๆ

ในร้านป๋อกู่ทงจิน เจ้าหลงอ้วนกลับหยิบมือถือขึ้นมาเล่นเกมพับจี แถมยังไม่ยอมเสียบหูฟัง เปิดลำโพงเสียงดังลั่นอีกต่างหาก

"เชี่ย! ตาบอดหรือไงวะ! ปาระเบิดไปไหนของแก ไม่รู้เหรอว่าฉันแอบอยู่ในพงหญ้าเนี่ย!" หลงอ้วนอดด่าไม่ได้ เขาโดนระเบิดมือของเพื่อนร่วมทีมบึ้มตายเฉย

"ให้ตายสิ ไม่กลัวคู่ต่อสู้ระดับเทพ แต่กลัวเพื่อนร่วมทีมโง่เหมือนหมูจริงๆ!" หลงอ้วนสบถออกมาอย่างเหลืออด