บทที่ 120: งานเลี้ยงลู่หมิง

ทั้งสองคนล้วนเป็นผู้หยิ่งทะนง การพ่ายแพ้ให้แก่เฉินเยี่ยนย่อมไม่ยอมรับ แต่พอได้อ่านบทความของเฉินเยี่ยนแล้ว ก็ยอมรับจากใจจริง

ในงานเลี้ยงลู่หมิง เมื่อผู้คุมสอบหลักหวังเจ๋อเอ่ยถึงอายุของเฉินเยี่ยน ทั้งสองก็รู้สึกคับข้องใจขึ้นมาอีกระลอก

หากเป็นเพียงแค่ไม่มีความสามารถเท่าเฉินเยี่ยนก็แล้วไป แต่นี่ยังไม่มีพรสวรรค์เท่าเขาอีก เท่ากับว่าด้อยกว่าเฉินเยี่ยนในทุกๆ ด้าน

ยอดอัจฉริยะกลับถูกกดขี่ถึงเพียงนี้ ราวกับถูกมัดรึงแล้วเฆี่ยนตีไปทั่วร่าง ช่างน่าอึดอัดเสียจริง

เฉินเยี่ยนคารวะหวังเจ๋ออย่างศิษย์ กล่าวอย่างนอบน้อม “ศิษย์จะจดจำคำสอนของท่านอาจารย์ผู้คุมสอบไว้ในใจขอรับ”