บทที่ 122: มือมืด

ทุกคนต่างก็ไม่รู้ว่าการเตะบอลคืออะไร แต่เฉินเยี่ยนเป็นถึงท่านจวี่เหริน สิ่งที่เห็นสิ่งที่เล่นย่อมต้องเหนือกว่าพวกชาวบ้านอย่างพวกเขาอยู่แล้ว พวกเขาก็ไม่ได้ซักถามอะไรมาก

ผู้นำตระกูลเฉินพิจารณาเฉินเยี่ยนอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หาคำพูดที่ไม่ขัดกับใจตนเองและไม่ทำร้ายความภาคภูมิใจของเฉินเยี่ยนได้ “สูงกว่าปีที่แล้วไม่น้อยเลย”

เฉินเยี่ยนจึงไม่อยากจะยืดเยื้อกับเรื่องนี้อีกต่อไป เอ่ยถามถึงเรื่องของตระกูล

ผู้นำตระกูลจึงได้เล่าเรื่องการมอบที่ดินและของขวัญต่างๆ ให้ฟัง

เฉินเยี่ยนกลับกล่าว “ของขวัญเหล่านั้นคืนกลับไปให้หมดเถอะขอรับ การมอบที่ดินก็ไม่รับเช่นกัน”