บทที่ 145: ท่านฮุ่ยหยวนของข้าเอ๋ย

ยิ่งข้างนอกคึกคักมากเท่าใด ก็ยิ่งทำให้ภายในสมาคมดูเงียบสงบมากขึ้นเท่านั้น

หลู่เช่อขมวดคิ้วแน่นพึมพำ “ไม่น่าจะเป็นไปได้ คนที่มีโชคชะตายิ่งใหญ่อย่างเฉินเยี่ยนจะสอบตกได้อย่างไร?”

หลี่จิ่งหมิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าว “ฟ้าจะมอบภารกิจอันยิ่งใหญ่ให้แก่ผู้ใด ย่อมต้องทดสอบจิตใจให้ขมขื่น ทำให้ร่างกายเหนื่อยยาก ทำให้ท้องหิวโหย...”

สวีจางกลับพลันนั่งตัวตรง “ข้าเหมือนจะได้ยินคนแจ้งข่าวดีเอ่ยชื่อของเฉินเยี่ยน”

คำพูดของหลี่จิ่งหมิงถูกขัดจังหวะก็ไม่โกรธ ทั้งยังตั้งหูฟังไปพร้อมกับหลู่เช่อ