บทที่ 155: การพระราชทานเรือน

เมื่อสิ้นสุดงานเลี้ยงเอินหรง เฉินเยี่ยนก็ถือกล่องอาหารที่บรรจุหมูหันไว้เต็มกล่องกลับบ้าน ทั้งยังเป็นของที่เจิงชางมอบให้ด้วยตนเอง

เดิมทีเฉินเยี่ยนคิดว่างานเลี้ยงเอินหรงจะสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ ไม่นึกไม่ฝันว่ากลางทางจะพบกับรถม้าคันหนึ่งที่รอคอยอยู่แล้ว

ชายผู้หนึ่งอายุสามสิบกว่าปี ใบหน้ากว้างขวางหมดจดลงมาจากรถม้า

“ข้าน้อยหลิวติ้งจือ มาเฝ้ารออยู่ที่นี่ เพียงเพื่อจะขอบคุณท่านจอหงวน”

เฉินเยี่ยนคารวะตอบ “ข้าเพียงแต่ทำหน้าที่ของตนเองเท่านั้น”