บทที่ 154: งานเลี้ยงเอินหรง

ตามธรรมเนียมของราชวงศ์เหลียง ผู้ที่สอบได้ขั้นที่หนึ่งสามารถเข้ารับตำแหน่งในสำนักฮั่นหลินได้ทันที จอหงวนจะได้รับตำแหน่งซิวจ้วนขั้นหกรอง ส่วนบังเอี๋ยนและทั่นฮวาจะได้รับตำแหน่งเปียนซิวขั้นเจ็ด ส่วนจิ้นซื่อขั้นที่สองและขั้นที่สามที่เหลือจะต้องเข้าร่วมการสอบคัดเลือกเข้าสำนักฮั่นหลิน หากผ่านจึงจะสามารถเข้าสู่สำนักฮั่นหลินเป็นบัณฑิตฝึกหัดได้

นับตั้งแต่อดีตราชวงศ์เป็นต้นมา ก็มีคำกล่าวว่า “มิใช่จิ้นซื่อมิอาจเข้าฮั่นหลิน มิใช่ฮั่นหลินมิอาจเข้าสู่คณะรัฐมนตรี” ดังนั้นเหล่าจิ้นซื่อจึงต่างปรารถนาที่จะเข้าสู่สำนักฮั่นหลิน การสอบคัดเลือกทุกครั้งจึงมีจิ้นซื่อเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก

ซานหยวนกงเฉินเยี่ยนสามารถเข้าสู่สำนักฮั่นหลินได้โดยตรง นี่ทำให้จิ้นซื่อคนใหม่จำนวนมากในที่นั้นเกิดความอิจฉา

เหล่าจิ้นซื่อโดยทั่วไปมีอายุประมาณสามสิบปี พอหันไปมองอายุของเฉินเยี่ยน ก็รู้ได้ว่าเฉินเยี่ยนมีอนาคตที่ไกลเกินคณานับ

ทว่าท่านเสนาบดีใหญ่กุมอำนาจในราชสำนักมาหลายปี อิทธิพลใหญ่หลวงนัก