บทที่ 161: อุดมการณ์อันยิ่งใหญ่

หากตระกูลเฉินเกิดเรื่องขึ้น เฉินเต๋อโซ่ว คุณนายหลิ่ว และคนอื่นๆ ก็จะถูกลากเข้าไปพัวพันด้วย

โจวจี้ไป๋ยังคงจดจำได้ว่าตอนที่ตนเองยังเด็กแล้วร้องไห้งอแง ท่านแม่หลิ่วของเขาก็จะอุ้มเขาปลอบโยนตลอดทั้งคืน ฮัมเพลงกล่อมให้เขาสงบลง

และยังจำได้ว่าท่านพ่อเฉินเต๋อโซ่วของเขาทุกครั้งที่กลับมาจากไร่นา ก็มักจะแอบนำผลไม้ป่ามาให้เขากิน

แม้ส่วนใหญ่จะเปรี้ยวฝาด แต่ก็เป็นของกินเล่นที่หาได้ยากสำหรับเด็ก

ยังมีท่านย่าหลูของเขา ที่มักจะแอบขโมยของกินเล่นของเฉินชวนมาให้เขา