บทที่ 163: กลอนคู่

เรื่องเกลือเถื่อนเดิมทีก็ยากจะพิสูจน์ตนเองได้อยู่แล้ว ประกอบกับการโขกศีรษะของเถียนฟางอีกครั้ง ต่อให้คนในตระกูลของเจียวจื้อสิงจะบริสุทธิ์ ความผิดนี้ก็ตกลงบนหัวของเขาอย่างแน่นหนาแล้ว ล้างไม่ออกอีกต่อไป

หวังเซินก็เพียงแค่ลองถามเฉินเยี่ยนดูด้วยความหวังลมๆ แล้งๆ เดิมทีก็ไม่ได้คาดหวังอะไร พอรู้ว่าเฉินเยี่ยนก็จนปัญญาเช่นกัน จึงได้กล่าว “เกรงว่าฟ้าจะเปลี่ยนสีแล้ว ท่านระวังตัวด้วย”

“ขอบคุณท่านอาจารย์ผู้คุมสอบที่ชี้แนะ”

เฉินเยี่ยนโค้งคำนับอย่างสุดซึ้ง

เดิมทีหวังเซินคิดจะพูดต่ออีกสองสามประโยค หากเจียวจื้อสิงพ่ายอำนาจลง ฝ่ายขุนนางบริสุทธิ์ในภายภาคหน้าก็จะยากที่จะต้านทานอำนาจของฝ่ายตระกูลสวีได้ เกรงว่าสวีหงเจี้ยนจะกลับไปอยู่ในจุดที่สามารถ “ใช้มือเดียวปิดฟ้า” ได้อีกครั้ง เหมือนเช่นในสมัยราชวงศ์ก่อน