บทที่ 165: ถูกกล่าวโทษ

หลังจากนั้น เคอถงกวงก็ไม่ไปกินอาหารกลางวันร่วมกับเฉินเยี่ยนอีกต่อไป

ตอนที่เฉินเยี่ยนไปหาเคอถงกวง ก็พบว่าไม่มีใครอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา เฉินเยี่ยนจึงยกพู่กันขึ้นเขียนข้อความทิ้งไว้สองสามคำ: ‘ในโชคร้ายมีโชคดีซ่อนอยู่ ในโชคดีก็มีโชคร้ายแฝงอยู่เช่นกัน’

หลังจากนั้นก็ยังคงไม่เห็นเคอถงกวง เฉินเยี่ยนก็ไม่ยุ่งเกี่ยวอีกต่อไป เฝ้ารอให้เรื่องราวคลี่คลายอย่างเงียบๆ

เจียวจื้อสิงไม่ได้ถูกกักบริเวณนานเท่าใดนัก เพราะมีคนไปร้องทุกข์ที่ศาลาว่าการนครหลวงซุ่นเทียน บอกว่าคนในครอบครัวสิบเอ็ดคนของตนล้วนอดตายในภัยแล้ง ขอร้องให้ท่านเจ้าเมืองเป็นผู้ตัดสิน ลงโทษขุนนางทุจริตอย่างหนัก

คดีเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในเมืองหลวง เจ้าเมืองแห่งศาลาว่าการนครหลวงซุ่นเทียนไม่ต้องการจะหาเรื่องใส่ตัว จึงได้ไล่คนผู้นั้นออกไป