บทที่ 166 การประชุมเช้า

ฮ่องเต้หย่งอันตรัสว่า “สมควรส่งของไปให้เฉินซิวจ้วนผู้นี้ได้แล้ว”

วังหรูไห่ขานรับ แต่ในใจกลับรู้สึกเสียดายแทนเฉินเยี่ยน

ซานหยวนกงผู้สง่างาม น่าเสียดาย...

คืนวันนั้น จวนของเฉินเยี่ยนมีชายผู้หนึ่งสวมชุดปักลายมัจฉาเหินมาเยือน

ชายผู้นั้นมีใบหน้าหล่อเหลาราวกับหยก แต่ทั่วร่างกลับแผ่กลิ่นอายแห่งการสังหาร ยิ่งเมื่อรวมกับชุดปักลายมัจฉาเหินที่สวมใส่ เพียงแค่ยืนอยู่ในลานบ้านก็แผ่ไอเย็นเยียบออกมา