บทที่ 176 ความตั้งใจแน่วแน่

หลายวันต่อมาคือการต่อสู้ระหว่างเจียวจื้อสิงและหลิวโส่วเหริน

หากว่ากันตามอำนาจแล้ว ย่อมเป็นเจียวจื้อสิงที่แข็งแกร่งกว่า แต่หลิวโส่วเหรินอาศัยอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ของชาติ

เจ้าเจียวจื้อสิงรักษาการในตำแหน่งเสนาบดีใหญ่ แต่กลับยอมอ่อนข้อให้แก่โวโค่วกลุ่มเล็กๆ ช่างเป็นการสร้างความอัปยศให้แก่ต้าเหลียงโดยแท้

ในเมื่อเจ้าหาเงินมาไม่ได้ ก็จงให้คนที่สามารถหาเงินมาได้ขึ้นมาทำหน้าที่แทน

ทั้งสองฝ่ายโต้เถียงกันไม่จบสิ้น แต่ราชการแผ่นดินไม่อาจรอได้ ในท้ายที่สุดก็ต้องให้โอรสสวรรค์ทรงเป็นผู้ตัดสิน