บทที่ 177 การโยกย้ายไปนอกกรุง

เฉินเยี่ยนยิ้มพลางกล่าว “พลาดไปแล้วจะสลักสำคัญอะไร เผิงซิวจ้วนมิใช่รีบร้อนมาบอกกล่าวแก่ข้าพเจ้าแล้วหรอกหรือ”

เหล่าบัณฑิตคนอื่นๆ พอได้ฟัง สายตาที่มองเผิงอี้ชุนก็แปรเปลี่ยนไปหลายส่วน

อย่างไรเสียก็เป็นบัณฑิตฮั่นหลิน เป็นขุนนางผู้ใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท เหตุใดจึงรีบร้อนแสดงความดีต่อสวีหงเจี้ยนถึงเพียงนี้

ต่อให้เหล่าบัณฑิตจะต้องเข้าหาเก๋อเหล่าเพื่ออนาคตของตน ก็จะไม่ทำอย่างโจ่งแจ้ง จะต้องมีการปิดบังอยู่บ้างเพื่อรักษาเกียรติ

ชื่อเสียงของกลุ่มสวีหงเจี้ยนไม่สู้ดีนัก ผู้คนจำนวนมากในสำนักฮั่นหลินไม่ต้องการจะร่วมสังฆกรรมด้วย