บทที่ 183 การพระราชทานเครื่องแต่งกาย

ต้นเดือนหก เฉินเยี่ยนเก็บสัมภาระเรียบร้อยก็เตรียมออกเดินทาง

เขาไม่ต้องการให้ผู้อื่นมาส่ง จึงจัดเตรียมหีบห่อสัมภาระแล้วนั่งรถม้าออกจากประตูเฉาหยาง

เพิ่งจะออกจากเมืองหลวง ก็เห็นเซวียเจิ้งพิงลำต้นไม้รอเขาอยู่ ม้าสีแดงเข้มตัวใหญ่ข้างๆ กำลังเลือกกินหญ้าเขียวสดบนพื้นอย่างพิถีพิถัน พอเห็นรถม้าของเฉินเยี่ยนผ่านมา ยังพ่นลมออกจากจมูกหนึ่งครั้ง

เฉินเยี่ยนทักทาย “ไม่ได้พบกันนาน ท่านเซวียไป่ฮู่ยังคงสง่างามเช่นเคย”

เซวียเจิ้งกอดดาบยืนตรง เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง กล่าวอย่างเย็นชา “ไม่นาน ข้าเพียงแต่รออยู่ที่นี่หนึ่งชั่วยามครึ่งเท่านั้น”