บทที่ 189 ความสามัคคี 2

อาศัยเพียงจิตใจที่แน่วแน่ ทุกคนก็อดทนผ่านไปได้วันแล้ววันเล่า

โชคดีที่เจ้าหน้าที่เหล่านั้นไม่กล้าปล่อยให้คนสองพันกว่าคนอดตายจริงๆ ค่อยๆ เริ่มจัดหาน้ำที่ไม่ถึงกับทำให้กระหายตายให้แก่ทุกคนในแต่ละวัน

ในขณะที่ทุกคนกำลังทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส โจวหรงจนปัญญาโดยสิ้นเชิง เฉินเหล่าหู่ก็นำจดหมายกลับมา

ในจดหมายมีเพียงประโยคเดียว “นำถู่ยวี่ส่งให้ผู้ตรวจการมณฑลเจิ้นเจียงหยางจาง สถานการณ์นี้สามารถคลี่คลายได้”

โจวหรงดีใจอย่างยิ่ง แต่กลับไม่กล้าให้เฉินเหล่าหู่ปรากฏตัว จึงซ่อนเขาไว้ในจวนของตนเอง ตนเองนำพ่อบ้านหยิบถู่ยวี่แล้วรีบเดินทางไปยังเมืองเจิ้นเจียง